PODĄŻAĆ DO ŚWIĘTOŚCI

...powrót :)

2012-02-07T23:38:00.000+01:00

"...Wtedy jedenastu uczniów udało się do Galilei na górę, którą wskazał im Jezus. Gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak mieli wątpliwości. A Jezus podszedł, odezwał się do nich i powiedział: "Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie zatem i uczyńcie uczniami wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca, i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie ich zachowywać wszystko, co wam nakazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do kresu doczesności".

(Mt 28,16-20)

Modlitwa przed spowiedzią

2011-06-14T23:32:00.000+02:00

Byłem dzisiaj u spowiedzi, bardzo owocnie było. W niedzielę byłem na prymicjach, było bardzo pięknie. Kolejny raz Pan mnie utwierdził w swoim powołaniu. Generalnie u mnie dobrze, zaczynają się wakacje, zapowiadają się super wypady, napiszę Wam w następnym co będę robił. Jutro egzaminy zawodowe, proszę o modlitwę. Teraz super modlitwa którą dzisiaj znalazłem w necie, zachęcam do odmawiania.

Ty, który mnie kochasz takim,
jaki jestem

Panie, pojednaj mnie ze mną.
Jakże mogę spotykać i kochać innych,
Jeśli już nie spotykam i nie kocham siebie?

Panie, który mnie kochasz takim, jaki jestem,
a nie jedynie takim, jakim chciałbym być,
pomóż mi przyjąć moją sytuację, z jej smutkiem i nadzieją.

Naucz mnie żyć
wśród blasków i cieni,
wśród łagodności i wybuchów gniewu,
w śmiechu i we łzach,
w mojej przeszłości i w teraźniejszości.

Ucz mnie przyjmować siebie, jak Ty mnie przyjmujesz,
i kochać siebie tak, jak Ty mnie kochasz.
Uwolnij mnie od doskonałości na mą tylko miarę
i otwórz mnie na świętość, którą chcesz mi dać.

Oszczędź mi cierpień Judasza
wchodzącego w siebie, by potem już nie wyjść,
trwania z rozpaczą i strachem wobec swego grzechu.

Udziel mi żalu Piotra,
spotykającego milczenie Twojego spojrzenia,
pełne czułego współczucia.

A jeśli miałbym płakać,
niech to nie będzie płacz nad sobą samym,
raczej nad Twoją zdradzoną miłością.

Panie, Ty znasz drążącą mnie rozpacz
i wstręt do siebie,
które bez przerwy przerzucam na innych!
Niech Twoja dobroć pozwoli mi żyć
w moich własnych oczach!

Tak bardzo chciałbym odemknąć bramę
mojego więzienia,
w którym sam siebie
Zamknąłem na klucz!

Udziel mi odwagi do wyjścia z siebie.
Powiedz, że wierzący wszystko potrafi.
Powiedz, że jeszcze może mnie uzdrowić
Światło Twojego słowa i Twego spojrzenia.

ZNAKI ŻYCIA

2011-05-12T01:08:00.000+02:00

Kiedy człowiek mdleje, nie daje znaku życia, kładziemu mu rękę na sercu i jak tylko odczujemy poruszenie, stwierdzamy, że nie umarł, że możemy mu przywrócić siły, podając mu mocny i delikatny likier.

W taki sam sposób oceniamy stan naszej duszy, ponieważ wydaje się, że gwałtowność pokus może czasem wyczerpać jej siły. Oceńmy, czy nasze serce i wola odczuwają jeszcze poruszenia życia duchowego, czy wola odrzuca pokusy i złe uczucia.

Jak długo takie poruszenie pozostaje w naszej woli, możemy być pewni, że życie miłosierdzia nie zgasło w nas, a Jezus Chrystus jest obecny w naszej duszy, chociaż pozostaje tam ukryty, dając o Sobie znać w taki sposób, że przez nieustające praktykowanie modlitwy i sakramentów, przez ufność w Bogu, możemy całkowicie odzyskać siły i na zawsze żyć w Bogu, życiem cichym i doskonałym.

Matury :D

2011-05-07T16:45:00.000+02:00

Cześć Wam!
Jestem po pisemnych maturkach, było dobrze. Trudną maturą, była tylko z matematyki, ale z pomocą Bożą było dobrze. Teraz zostały tylko ustne: polski 24 maja i angielski 25 maja, dam radę. Po maturce trzeba szykował dokumenty do seminarium, tak już zdecydowałem, idę do seminarium diecezjalnego Archidiecezji Częstochowskiej. Proszę też Was o modlitwę. Jeszcze tak w duchu beatyfikacji, słucham włoskiego piosenkarza i muzyka piosenkę napisaną w XX rocznicę święceń kapłańskich Jana Pawła II, oto ona, bardzo mi się podoba.

bł. Jan Paweł II

2011-05-02T11:12:00.002+02:00

Osobiście dla mnie, wczorajsze uroczystości beatyfikacyjne na Wtykanie, wzruszyły mnie. Tak Wielki Człowiek, Ojciec Całego Świata(myślę że nie przesadziłem), został wyniesiony na ołtarze.

Dla mnie był, jest drogowskazem każdego dnia jak postępować i kroczyć w tym świecie. Jest On patronem naszych czasów. Powinnyśmy brać a Niego przykład, bo jest postaciom na XXI w. jak postępować, jak radzić sobie w życiu i jak przezwyciężać przeciwności.
Poprzez te przykłady nasze życie, nasze pokolenie będzie mogło się nazywać: "POKOLENIEM BŁ. JANA PAWŁA II"

Oto kilka myśli, naszego Błogosławionego rodaka:

Człowieka trzeba mierzyć miarą sumienia, ducha, który jest otwarty ku Bogu.
Trzeba więc człowieka mierzyć miarą Ducha Świętego.

Człowieka mierzy się miarą serca. Człowiek jest tyle wart ile potrafi kochać, wierzyć i dać.

Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada,
lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma,
lecz przez to, czym dzieli się z innymi

Wszystko :D

2011-04-10T00:06:00.001+02:00

Cześć! Jak tam u Was? Nie pisałem dawno... U mnie teraz wszystko na raz. Matura, zakończenie roku, święta, jutro peregrynacja relikwii Krzyża Świętego w parafii, poprawa przedmiotów i 1000 innych spraw... Wymiękam... Ale z pomocą Boża wszystko!!!
Napiszę za jakiś czas, co się działo przez ten czas jak nie pisałem.

A teraz taki króciutki film o moim mieście:

Pozdrawiam!

CZADOWY BRAT - Zachęcam do reflekscji

2011-02-23T10:59:00.001+01:00

Witam serdecznie Was!

2011-02-20T23:21:00.000+01:00

Jak ja tu dawno nie pisałem... :(
Co tam u Was?
Dużo się przez ten czas, w ferie byłem w Zakopanym i w Rzymie, tak w tym Rzymie, we Włoszech. Dowiedziałem się o że jadę dwa dni przed wyjazdem... Był to prezent od znajomego Księdza na urodziny. Zobaczyłem bardzo wiele, z Papieżem Benedyktem XVI się widziałem. Miałem również studniówkę, wybawiłem się!!! A teraz tylko maturka w maju, oj będzie się działo...
Dzisiaj byłem na Apelu Jasnogórskim, było bardzo wspaniale. Spotkałem się ze znajomymi, alumnami z WSD Archidiecezji Częstochowskiej,z moim duchowym Bratem Tomaszem który jest klerykiem pierwszego roku tegoż seminarium. Mogłem po wspominać co robiliśmy rok temu. Był to super czas.
Dzięki Ci Panie za takie wielkie znaki!

Przemyślenia...

2011-02-05T00:36:00.000+01:00

2010-12-26T14:35:00.001+01:00

Aby Nowo narodzony Chrystus

obudził w nas to, co jeszcze uśpione,

ożywił to, ci już martwe;

niech światło Jego słowa

prowadzi nas przez życie

do wieczności.

Radosnych Świąt w gronie rodzinnym.

Życzę Wam Piotr:)

2010-12-05T22:58:00.002+01:00

Piszcie komentarze:)

Peregrynacja relikwi

2010-11-14T20:48:00.000+01:00

Witam! jak tam u Was? Wczoraj, znaczy dzisiaj o 1:30 wróciłem z czuwania modlitewnego przy relikwiach serca Św. Jana Marii Wianney-a. Był to bardziej spontaniczny wyjazd.
Czułem się na nim, jak by Pan kolejny raz potwierdzał to, że jestem powołany Kapłaństwa. Kolejny raz utwierdzam się w tym, że nie ma w życiu przypadków. A ja, tak jak by uciekam przed tym Głosem, że Pan mnie woła. Wiem, nie ucieknę przed nim.
Bardzo jestem zadowolony, mogłem się pomodlić: za księży, parafię, nowe powołania, powołanych, powiedzieć Panu z czym tak na prawdę się źle czuje w życiu. Wszystko to dzięki temu Sercu, które biło tylko dla Pana, mogłem tyle przemyśleć, oddać i zawierzyć.

O sklepie z nasionami

2010-11-08T23:22:00.001+01:00

Młody człowiek miał taki oto sen: pewnego popołudnia wszedł do jakiegoś dziwnego sklepu. Za ladą stał anioł w nie najczystszym fartuchu i z opuszczonymi skrzydłami.
- Co pan tu sprzedaje? – zapytał ciekawie już od progu młodzieniec.
- Wszystko, czego sobie życzysz – odpowiedział grzecznie anioł.
Młodzieniec zastanowił się chwilkę, po czym zaczął wolno i z namysłem wyliczać:
- W takim razie proszę zapakować: koniec wszelkich wojen na świecie, lepsze warunki egzystencji, chleb dla głodnych, dom dla bezdomnych, pracę dla bezrobotnych i…
W tym momencie wpadł mu w słowo subiekt anielski:
- Przepraszam, młody człowieku, ale tyś mnie źle zrozumiał. Ja tutaj nie sprzedaje żadnych owoców, ja mam tylko nasiona.

Witam! Drodzy, jaki z tego morał: "To wszystko sprawił grzech, że ludziom jest ze sobą źle..." , jak śpiewał w piosence Krzysztof Krawczyk.

Szukającym drogi

2010-11-07T00:24:00.000+01:00

Tym, którzy stojąc przed wyborem drogi życia, zadają sobie pytanie o ich powołanie, którzy szukają woli Boga względem nich, trzeba chyba przede wszystkim powiedzieć by odważnie szukali własnego pragnienia. Wolą Boga na pewno nie jest to by wybrali taką czy inną drogę. Ważne jest to by wybrali w sposób wolny i samodzielny, poważnie i bez lęku, najbardziej płodny i szczęśliwy sposób realizacji ich życia, biorąc pod uwagę to kim są, czego prawdziwie pragną i jak się odnajdują w świecie i Kościele. Ważne jest to, by ich życie odzwierciedlało świętość Ojca, a konkretny kształt ich życia, nie będąc zupełnie zdeterminowanym, musi być owocem ich twórczego i odpowiedzialnego dialogu z Bogiem.

Tym którzy przeżywają kryzysy własnego powołania – pozostawiając na boku przypadki wyborów dokonanych przy wyraźnym braku wolności – warto uświadomić, że ponowne rozeznawanie powołania mające na celu zmianę drogi życia na pewno nie jest postawą wiary. Ponieważ Bóg nie oczekuje od nas odgadywania ukrytych swoich planów wobec naszego życia, w sytuacji kryzysu chodzi raczej o powrót to własnego pierwotnego pragnienia. Bo to na nim zaczęło się budować nasze powołanie. A poczucie frustracji i niespełnienia może być jedynie zaproszeniem do umocnienia zawierzenia Bogu, który na serio traktuje nasze pragnienia.

A tym którzy pogubili się? Warto przypomnieć czyjeś mądre słowa, że Bóg jest tak wielki, nawet z naszych błędów jest w stanie uczynić całkiem sensowne powołanie. Tylko mu trzeba zawierzyć.

Ponowne rozeznawanie powołania – próby kompromisu

2010-11-05T19:44:00.002+01:00

Zakładając, mniej lub bardziej świadomie, że Bóg precyzyjnie określa drogę życia każdego człowieka, i że rozeznawanie powołania polega na odgadnięciu planów Boga, w momencie poważniejszego kryzysu, poczucia niespełnionego życia, przychodzi zazwyczaj potrzeba ponownego rozeznawania powołania. Potrzeba skorygowania pierwszych błędnych wyborów. Może to nawet przynieść pewną chwilową ulgę. Poczucie nowej nadziei. Pojawia się jednak pytanie, a co się stanie jak znowu po latach przyjdzie poczucie niespełnionego życia? Czyżby i tym razem nastąpiła pomyłka? Czy znowu Pan Bóg tak utajnił swoje plany, że nie byliśmy w stanie ich odgadnąć?

Jeśli Bogu tak bardzo zależy na wolności człowieka, jedynym słusznym powodem kwestionowania dokonanego wyboru może być brak wolności w momencie jego dokonywania. Kościół w swojej mądrości uznaje za nigdy nie ważne małżeństwa zawarte pod przymusem, święcenia przyjęte bez wolnej woli. Oczywiście wolność człowieka jest niezmiernie delikatną dziedziną. Czasem bardzo trudno udokumentować rzeczywisty brak wolności, czasem bardzo łatwo postulować brak wolności gdy tak naprawdę chodzi o trudność dochowania wierności. Nie są to łatwe kwestie i każdy przypadek musi być rozważany osobno z całą powagą i uczciwością. Jednak także ogólne rozważanie może pomóc uniknąć wielu nieporozumień.

Abrahamowi, temu który pozostaje wzorem dla wszystkich wierzących, też się zdarzył nie jeden kryzys. Mijają lata od czasu gdy zrozumiał, że powinien wyjść z ziemi rodzinnej i powierzyć swe pragnienie Bogu pielgrzymując do nieznanej ziemi. Jednak obietnica potomstwa nie spełnia się. Abraham całkiem logicznie i realistycznie ocenia swoją sytuację i na obietnicę nagrody od Boga tak odpowiada:

O Panie, mój Boże, na cóż mi ona, skoro zbliżam się do kresu mego życia, nie mając potomka; przyszłym zaś spadkobiercą mojej majętności jest Damasceńczyk Eliezer. Ponieważ nie dałeś mi potomka, ten właśnie zrodzony u mnie sługa mój, zostanie moim spadkobiercą (Rdz 15,2-3).

Sfrustrowany długim i bezowocnym oczekiwaniem, Abraham rezygnuje ze swojego pierwszego pragnienia. Zawiera swoisty kompromis pomiędzy pragnieniem a rzeczywistością: spadkobiercą będzie sługa zrodzony w jego domu. Owszem, to nie to samo, co własny syn, ale przynajmniej sługa jest rzeczywisty. Można go zobaczyć, porozmawiać z nim, poczuć się przez niego zrozumianym i pocieszonym. A własny syn pozostaje ciągle pragnieniem, bez nadziei na jakiekolwiek spełnienie. Może to iluzja?

Ale w tej sytuacji Pan Bóg ponawia obietnicę. Nie spełnia jej, tylko ponawia, obiecując Abrahamowi własne dziecko. Tak jakby Bogu bardziej zależało na pierwotnym pragnieniu Abrahama niż jemu samemu. Abraham uwierzył, że Bóg spełni jego głębokie pragnienie i to zostało mu poczytane za sprawiedliwość (Rdz 15,6). Ale oczekiwanie na spełnienie obietnicy znowu stało się długie i nieznośne. Tym razem za podpowiedzią żony, Sary, Abraham znowu rezygnuje ze swego pierwotnego pragnienia, próbując na własną rękę pozyskać potomka z niewolnicą Hagar (Rdz 16,1-4). Wie dobrze, że to nie to samo czego pragnął wyruszając w nieznane na wezwanie Boga. Ale może to były tylko takie jego naiwne oczekiwania? Nie buntuje się przeciw Bogu. To są jego próby odczytania woli Boga na nowo, w rzeczywistości która nieubłaganie zdaje się przeczyć jego pragnieniom, i prosi o błogosławieństwo dla Izmaela, zrodzonego z niewolnicy:

Abraham, upadłszy na twarz, roześmiał się; pomyślał sobie bowiem: «Czyż człowiekowi stuletniemu może się urodzić syn? Albo czy dziewięćdziesięcioletnia Sara może zostać matką?». Rzekł zatem do Boga: «Oby przynajmniej Izmael żył pod Twoją opieką!» (Rdz 17,17-18).

Jednak i tym razem słyszy od Boga obietnicę spełnienia pierwszego pragnienia. Znowu wszystko sprowadza się do trwania w pierwszym zawierzeniu. Pewnie większość prób ponownego rozeznawania powołania nie różni się niczym od kryzysów wiary których doświadczył Abraham. Zamiast wyobrażać sobie, że nastąpiła pomyłka, że nie tędy droga, że może nieopatrznie zrozumiałem czego Bóg ode mnie chciał, potrzeba bardziej przypomnienia (anamnezy) własnego, pierwszego pragnienia. Bo to właśnie na nim zaczęło się budować powołanie. Bo Bóg je potraktował na poważnie i zaangażował się by je spełnić. To nic jeśli nie było do końca dojrzałe i czyste. Cały czas długiego oczekiwania Abrahama nie jest niczym innym jak jednym procesem dojrzewania jego pragnienia. Ale nie zostało ono zawiedzione.

Najpierw pragnienie człowieka

2010-11-04T18:19:00.000+01:00

Jeśli zatem Abraham jest prototypem każdego wierzącego, a sposób w jaki Bóg z nim postępuje, mówi o tym, jak Bóg postępuje z każdym człowiekiem, to powołanie jest przede wszystkim obietnicą spełnienia głębokiego pragnienia ludzkiego serca: pragnienia życia spełnionego. To sam Bóg stwarzając człowieka składa w jego sercu pragnienie życia, jest jego Autorem, ale jednocześnie człowiekowi powierza określenie konkretnego kształtu tego życia. Abraham związał je z ojcostwem i potomstwem. Gdy ono pozostaje niespełnione, Bóg wskazuje Abrahamowi warunki jego spełnienia: wyjdź... i idź... Plan jaki Bóg przedstawia sięga o wiele dalej i obejmuje wszystkie ludy ziemi, ale w żaden sposób nie każe Abrahamowi rezygnować z własnego pragnienia. Przeciwnie, obiecuje jego spełnienie. W jaki sposób realizacja planu zbawienia ludzkości i spełnienie pragnienia konkretnego człowieka mogą wzajemnie się uzupełniać pozostaje tajemnicą wielkości Boga. Jedno jest jednak pewne. Nie znając własnego pragnienia, Abraham nie mógłby ani usłyszeć, ani zawierzyć wezwaniu Boga. Rozpoznanie woli Boga względem siebie, rozpoznanie własnego powołania zaczyna się od poznania i określenia własnego pragnienia życia.

Taka sama dynamika jest podstawą każdego biblijnego powołania. Nie zawsze jednak wszystkie elementy są tak samo widoczne. Można podziwiać posłuszeństwo Maryi, której scena powołania krzyżuje dotychczasowe plany zamążpójścia. Trudno jednak zrozumieć jak w tym przypadku Bóg zamierza spełnić pragnienia młodej Panny z Nazaretu. W scenie zwiastowania przeważają bowiem elementy odnoszące się do wielkiego planu zbawienia. Nieco dalej jednak, Maryja podczas wizyty u swej krewnej, której sytuacja wydaje się być przypomnieniem historii Sary, rozpoznaje swoje powołanie jako wpisane w wierność Boga wobec obietnicy danej Abrahamowi i jego potomstwu (Łk 1,46-55). A była to obietnica, spełnienia głębokiego pragnienia życia... W Magnificat Maryi mogli by się z pewnością wpisać uczniowie Jezusa powołani nad brzegiem jeziora Genezaret i celnik Mateusz. Wobec nich Bóg też nie mógł postąpić inaczej niż uczynił to w przypadku Abrahama. Podobnie jest ze św. Pawłem. Choć spotkanie ze Zmartwychwstałym powala go z nóg, choć odtąd zupełnie zmieni się jego postępowanie, Bóg buduje na jego wcześniejszym wielkim pragnieniu gorliwej służby Bogu (Dz 22,3).

Abraham – archetyp powołania

2010-11-03T13:45:00.000+01:00

Abraham jest nie tylko archetypem każdego wierzącego (św. Paweł nazywa go ojcem wszystkich wierzących – Rm 4,11), ale jest także pierwszym człowiekiem na kartach Biblii, którego Bóg powołuje:

Pan rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi» (Rdz 12,1-3).

Ten krótki opis powołania stanie się schematem dla wszystkich innych biblijnych scen powołania. W życiu człowieka pojawia się Bóg. Wzywa go by uczynił coś bardzo konkretnego (w przypadku Abrahama chodzi o opuszczenie ziemi rodzinnej i udanie się do nieznanego kraju) wpisując jego życie w wielki plan zbawienia (wielki naród i błogosławieństwo dla wszystkich ludów ziemi). Na pierwszy rzut oka, scena powołania Abrahama tylko potwierdza przekonanie o tym, że Bóg ma szczegółowy plan wobec każdego człowieka, który jest częścią historii zbawienia. Natomiast postawę Abrahama, wyruszającego w nieznane rozumie się często jako heroiczne posłuszeństwo wobec woli Boga. Tymczasem taka lektura byłaby bardzo pobieżna. Historia Abrahama zaczyna się bowiem o wiele wcześniej opisem jego rodziny:

Oto dzieje potomków Teracha. Terach był ojcem Abrama, Nachora i Harana, a Haran był ojcem Lota. Haran zmarł jeszcze za życia Teracha, swego ojca, w kraju, w którym się urodził, w Ur chaldejskim. Abram i Nachor wzięli sobie żony. Imię żony Abrama było Saraj, imię zaś żony Nachora – Milka. Była to córka Harana, który miał jeszcze drugą córkę imieniem Jiska. Saraj była niepłodna, nie miała więc potomstwa (Rdz 11,27-30).

Nie przyzwyczajeni do genealogii biblijnych bardzo często pomijamy je uważając za zawiłe i nużące. Nierzadko jednak kryją one w sobie cenne informacje, niezmiernie ważne dla właściwego zrozumienia pozostałych tekstów. Zanim na scenie biblijnego opowiadania pojawi się Bóg, zanim wezwie Abrahama do wyjścia z ziemi rodzinnej i przedstawi mu swoje plany, znajdujemy właśnie opis sytuacji rodzinnej Abrahama, który nazywa się jeszcze Abram. Ma on ojca i dwóch braci, bratanka Lota i żonę Saraj. Ten na pozór oczywisty opis relacji rodzinnych byłby zupełnie nieznaczący gdyby nie mały szczegół: Saraj, żona Abrama była niepłodna. Innymi słowy Abram może cieszyć się wszelkimi relacjami rodzinnymi – jest synem, bratem, stryjem i mężem – oprócz tej jednej: nie jest ojcem. Czytelnik, choć trochę zaznajomiony z mentalnością człowieka Starego Testamentu, bez trudu uchwyci jak poważna jest sytuacja Abrama: brak potomstwa to prawie jak brak bożego błogosławieństwa, to życie niespełnione i w pewnym sensie przegrane. Zresztą nawet bez wielkiej znajomości Biblii nie trudno sobie wyobrazić cierpienie małżonków, którzy nie mogą stać się rodzicami. Nie trudno też wyobrazić sobie, że w tej sytuacji najgłębszym pragnieniem człowieka jest właśnie pragnienie potomstwa. Choć opis sytuacji rodzinnej Abrama jest bardzo powściągliwy i poza wzmianką o bezpłodności Saraj nie mówi nic o pragnieniu Abrama, to jednak dalsza jego historia, opisana w kolejnych rozdziałach Księgi Rodzaju, mówi właśnie o wielkim pragnieniu potomstwa i różnych próbach jego spełnienia.

Pamiętając o sytuacji rodzinnej Abrama, trochę inaczej słucha się słów Boga, który go powołuje. Owszem, Bóg wzywa Abrama by opuścił ziemię swoich przodków, by wyruszył do nieznanego kraju. Owszem, Bóg przedstawia swój wielki plan obejmujący wszystkie ludy ziemi, ale jednak przede wszystkim Bóg mówi Abramowi o spełnieniu jego głębokiego pragnienia posiadania potomstwa: uczynię z ciebie wielki naród. Święty Paweł przedstawiając w Liście do Rzymian postać Abrahama koncentruje się przede wszystkim na relacji pomiędzy jego pragnieniem posiadania potomstwa – po ludzku niemożliwym – a zawierzeniem słowu Boga obiecującemu spełnienie tego pragnienia (Rm 4).

Wolą Boga jest byśmy cieszyli się wolnością dzieci

2010-11-02T13:16:00.000+01:00

Czytając Biblię trudno się oprzeć wrażeniu, że Bogu zależy przede wszystkim na wolności człowieka. Świadczą o tym najważniejsze wydarzenia historii: wyprowadzenie z Egiptu, wyzwolenie z niewoli babilońskiej. Tak samo śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa ma na celu wyzwolenie człowieka z niewoli grzechu i śmierci. Troska Boga o wolność człowieka jest stałym elementem biblijnego przesłania.

Jednocześnie jednak ta sama Biblia niejednokrotnie wspomina o woli Boga względem człowieka. Poszukując jej wobec własnego życia, trzeba się najpierw wsłuchać w słowa, które ją wyjaśniają w odniesieniu do każdego człowieka:

W Nim [Chrystusie] bowiem wybrał nas przez założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym (Ef 1,4-6).

Z tych słów św. Pawła jasno wynika, że wolą Boga jest byśmy przez Chrystusa byli jego dziećmi. Trudno wyobrazić sobie relację bardziej podkreślającą wolność niż ta jaka panuje pomiędzy Ojcem i dziećmi. Jedyną rzeczą do jakiej ona wzywa jest podobieństwo do Ojca i odzwierciedlanie jego świętości. Natomiast konkretny sposób w jaki odpowiemy na to wezwanie, pozostawiony jest twórczej wolności człowieka. Właśnie odpowiedzialność i twórczość w budowaniu własnego życia jest najdoskonalszą formą realizacji podobieństwa do Stwórcy. Oczywiście w przypadku człowieka nie jest to tworzenie z niczego. Odbywa się ono na podstawie tego kim jesteśmy, naszego temperamentu, naszych pragnień i uzdolnień, naszej wrażliwości na otaczający nas świat i wydarzenia, w których uczestniczymy. Wszystko to jest naszym udziałem w tworzeniu własnego powołania w dialogu ze Słowem Boga, które uzdalnia nas do stawania się jego dziećmi (por. J 1,12). Wola Boga nie jest z góry szczegółowo zapisanym planem określającym kształt naszego życia.

Jak jednak zrozumieć fragmenty Biblii opowiadające historię ludzi, począwszy od Abrahama a skończywszy na św. Pawle, którzy słyszą wezwanie Boga do wypełnienia konkretnej misji?

Zrozumieć swoje powołanie...

2010-10-31T23:28:00.000+01:00

W życiu każdego człowieka przychodzi czas ważnych decyzji, czas wyboru drogi życia. Dla wierzących jest to czas rozeznania powołania. Z przejęciem, właściwym takim decyzjom pytamy się wówczas: jakie jest moje powołanie? Jaka jest wola Boga względem mnie? Czego Bóg ode mnie oczekuje? Wielu młodych ludzi poważnie zadających sobie te i podobne pytania, chciałoby otrzymać wyraźną i precyzyjną odpowiedź. Nie są to jednak pytania, które nurtują jedynie stojących przed wyborem drogi życia. Nierzadko zdarza się, że stawiają je sobie także ludzie, którzy dokonali już wyboru drogi życiowej. Czasem różne doświadczenia skłaniają ich do ponownego rozważania dokonanych wyborów. Czy aby na pewno dobrze rozeznałem moje powołanie? Czy się nie pomyliłem? Choć pytania stawiane w sytuacjach kryzysowych brzmią nieco inaczej, w gruncie rzeczy chodzi o to samo: jakie jest w końcu moje powołanie?

Pytanie o powołanie jest pytaniem, które ma sens w kontekście wiary, czyli relacji jaka łączy człowieka z Bogiem. To przecież Bóg powołuje człowieka. Zrozumienie zatem pytania o powołanie zależy od rozumienia relacji z Bogiem, od rozumienia kim jest Bóg i jak On postępuje z człowiekiem.

Rozeznając powołanie bardzo często zakładamy, bardziej lub mniej świadomie, że Bóg ma już gotowy, szczegółowy plan wobec nas i że oczekuje od nas byśmy go zrealizowali. Ten, kto właściwie rozpozna wolę Boga względem siebie i hojnie odpowie na wezwanie Boga, może liczyć na Jego błogosławieństwo, które uczyni życie udanym i szczęśliwym. Ten zaś kto nie odgadnie bożych planów, albo się będzie im opierał, będzie miał życie nieudane.

Niestety takie rozumienie powołania, powodowane nawet najlepszymi intencjami, kryje w sobie zupełnie niechrześcijański obraz Boga. Przedstawiając go nieco karykaturalnie, Pan Bóg, gdzieś w swojej tajnej kartotece, posiada ukryte akta każdego człowieka z zapisanym projektem jego życia. Do człowieka należy odgadywanie zawartości tej kartoteki. Jest to zadanie niezmiernie trudne, jeśli w ogóle możliwe, nie wspominając już o tym, że właściwie nie ma tu mowy o wolności człowieka, tak bardzo podkreślanej w chrześcijaństwie. Nic dziwnego, że tak wielu młodych ludzi na wszelki wypadek w ogóle nie chce słyszeć o powołaniu, bo co by się stało, gdyby plany Boga były zupełnie inne niż ich własne pragnienia? Odrzucając jednak myśl o tak rozumianym powołaniu, odrzucają raczej ideę predestynacji i obraz zniewalającego Boga. Poza tym, takie wyobrażenie Boga i powołania otwiera furtkę dla niekończących się rewizji podjętych decyzji i stawia pod znakiem zapytania wierność wszelkim wyborom: bo zawsze można stwierdzić, że wcześniej nastąpiła pomyłka i dopiero teraz udało się nam rozpoznać wolę Boga. Paradoksalnie pod pozorem wiary można przemycać niewierność...

O Jerzym na krzyżu

2010-10-31T00:06:00.002+02:00

Pewnego dnia Jerzy poszedł do kościoła. Podczas modlitwy spojrzał na Chrystusa wiszącego na krzyżu i powiedział do Niego:
- Ile to bym dał Jezu żebym mógł choć przez chwile Ci ulżyć i zawisnąć na tym krzyżu za Ciebie.
Na to Jezus zszedł z krzyża rozejrzał się i powiedział:
- Dobrze Jerzy, jeżeli takie jest twoje pragnienie, to będziesz mógł przez cały dzień wisieć na krzyżu a ja na ten czas odejdę i zostawię cię samego. Tylko pamiętaj, nie możesz się nigdy, do nikogo odezwać, nigdy zrozumiałeś?
- Dobrze – odpowiedział Jerzy i zawisł na krzyżu.
Gdy tak wisiał przyszła pewna bogata kobieta. Modliła się o pomnożenie zysków. Nawet nie zauważyła jak z torebki wypadł jej plik banknotów. Po modlitwie nie patrząc na nic wyszła. Po niej weszła biedna kobieta i zaczęła mówić:
- Panie Jezu proszę Cię o trochę pieniędzy bo moje dzieci i ja umieramy z głodu.
Nagle zauważyła plik banknotów, który leżał na ziemi. Podniosła go, dziękując Bogu i wyszła. Potem wszedł marynarz. Modlił się on o to, aby nie było sztormów na morzu, a jeżeli byłoby to możliwe, to aby wogóle nie wypływał w ten rejs. Jednak wtedy wbiegła bogata kobieta wraz z policjantem do kościoła i zobaczyła że marynarz modli się tam gdzie wcześniej modliła się ona i gdzie wypadły jej pieniądze. Policjant aresztował marynarza. Wtedy odezwał się Jerzy:
- To wcale nie on zabrał pieniądze, tylko ta biedna kobieta!
Pod koniec dnia Jezus wrócił do kościoła i pyta się Jerzego jak sobie poradził? On odpowiedział że świetnie. Tylko raz zdarzyło mu się odezwać, bo marynarz był niesłusznie posądzony. Na to Jezus mu powiedział:
- Ty idioto! Przez ciebie ta bogata kobieta niszczy sama siebie przez swoją chciwość i niełaskę. Biedna kobieta siedzi w wiezieniu, a jej dzieci umierają z głodu. Natomiast marynarz tonie na morzu. .

Przemyślenia...

2010-10-20T23:50:00.003+02:00

Witam! Jak tam u Was? Dzisiaj byłem w szkole do 19:30... szkoda gadać... Znalazłem taką fajna piosenkę, znaczy wysłała mi koleżanka na MTZ(Młodzi tej ziemi). Tak mnie naszło na przemyślenia na temat życia, to co w nim przebiega. Chcę się z Wami z tym podzielić. Powinniśmy a dnia na dzień rodzić się na nowo, budzić się i chcieć wstać jak najszybciej! Wiedzieć po prostu dla kogo żyć. Niektóry ludzie jak się budzą, to nie chce im się wstać, a wiecie dla czego? Ponieważ jak tu funkcjonować jak nie ma motywacji. W polityce ciągle się kłócą, zabijają, obiecują złote góry itp. Na świecie ludzie pozamykani na siebie. Spotykać się nie trzeba, bo internet, wejdziesz i już komunikatory, portale społecznościowe. Jedzenie można zamówić, to Ci przywiozą,telefon komórkowy pod ręką, tylko dzwonić. Co im potrzeba innego do życia, można powiedzieć.
To tak nie powinno być. Tak naprawdę człowiek się cofa. Maszyny robią za niego pracę, komunikację, pracę, wykonywanie potrzeb itp. Przestaje się chcieć, robić coś samemu. Zacznijmy inaczej myśleć, spotkajmy się z innym człowiekiem w realu, porozmawiajmy tak szczerze jak przez e-maile. Idź na spacer pomyśl o życiu a nie na kompie i tak bezmyślne chodzisz po tych stronach i czytasz: zabito...okradziono...zginęli.... itp. Człowiek w XXI wieku zatracił siebie samego. Nakręcają go media, internet, telefon itp. Tak nie może być. Trzeba się zatrzymać, pomyśleć po co żyjemy... Jaka jest, dla nas na ziemi misja...? Czemu ja jestem tu i teraz...? Zapomnieć o tych pierdołach które pochłaniają tyle czasu na błahe sprawy. Człowiek może stoi koło Ciebie i czeka na Twoje spotkanie, pomoc... A może to Chrystus który chce Ci pomóc w problemach...
Zostawiam Was z tymi myślami, jeśli chcecie się podzielić też z przemyśleniami, dodać coś nowego, jakieś Cie myśli naszły, podziel się, nic Ci się nie stanie.Jak coś, to piszcie.
Pozdrawiam :)

Każde głębsze uczucie prowadzi do cierpienia. Miłość bez cierpienia nie jest miłością.

2010-10-18T22:34:00.000+02:00

Miłość nie jest do wyuczenia, a jednocześnie nic nie jest tak bardzo do wyuczenia jak miłość! Jako młody kapłan nauczyłem się miłować ludzką miłość. To jest jedna z tych podstawowych treści, na której skupiłem swoje kapłaństwo, swoje posługiwanie na ambonie, w konfesjonale, a także używając słowa pisanego. Jeśli umiłuje się ludzką miłość, to wtedy rodzi się także żywa potrzeba zaangażowania wszystkich sił na rzecz "pięknej miłości". Bo miłość jest piękna. (Przekroczyć próg nadziei)

...nie przestaję prosić Chrystusa oraz Matki Pięknej Miłości za tę miłość, jaka rodzi się w młodych sercach. Wielokrotnie w życiu dane mi było niejako z bliska towarzyszyć tej miłości młodych ludzi. Poprze to doświadczenie pojąłem, o jak istotną sprawę tutaj chodzi, o jak doniosłą, o jak wielką.. Myślę, że przyszłość człowieka waży się w znacznej mierze na szlakach tej zrazu młodzieńczej miłości, którą Ty i Ona...którą Ty o On odkrywacie na szlakach Waszej młodości. Jest to poniekąd wielka Przygoda, ale jest to też równocześnie wielkie Zadanie.
Dzisiaj zasady chrześcijańskie moralności małżeńskiej bywają w wielu kręgach przedstawiane w krzywym zwierciadle. Usiłuje się narzucić środowiskom, a nawet całym społeczeństwom, model, który sam siebie ogłasza "postępowym" i "nowoczesnym". Nie zauważa się przy tym, że w tym modelu - człowiek, a chyba zwłaszcza kobieta, z podmiotu, zamienia się w przedmiot (przedmiot swoistej manipulacji), a cała wielka treść miłości zostaje zredukowana do "użycia", które - choćby nawet było dwustronne - nie przestaje być w swej istocie egoistyczne. Wreszcie - dziecko: owoc i nowe wcielenie miłości dwojga, coraz bardziej staje się "uciążliwym dodatkiem". Cywilizacja materialistyczna i konsumpcyjna wdziera się w cały ten wspaniały całokształt miłości małżeńskiej i rodzicielskiej i ogołaca go z owej dogłębnie ludzkiej treści, która od początku została przeniknięta Boskim również znamieniem i refleksem.
Drodzy młodzi Przyjaciele! Nie pozwólcie sobie odebrać tego bogactwa! Nie wpisujcie w projekt Waszego życia treści zniekształconej, zubożałej i zafałszowanej: miłość "współweseli się z prawdą". Szukajcie tej prawdy tam, gdzie ona rzeczywiście się znajduje! Jeśli trzeba, bądźcie zdecydowani iść pod prąd obiegowych poglądów i rozpropagowanych haseł! Nie lękajcie się Miłości, która stawia człowiekowi wymagania. Te wymagania - tak jak znajdujecie je w stałym nauczaniu Kościoła - właśnie są zdolne uczynić Waszą Miłość - prawdziwą miłością. (List Apostolski do młodych całego świata z okazji Międzynarodowego Roku Młodzieży, 31.03.1985)

Modlitwa Wieczorna

2010-10-16T23:01:00.000+02:00

Ojcze, oddaję się w Twoje ręce.
Uczyń ze mną to, czego pragniesz.
Cokolwiek uczynisz, dziękuję Ci.
Jestem gotowy na wszystko.
Przyjmuję wszystko.
Niech tylko Twoja wola będzie we mnie
I w każdym Twoim stworzeniu.
Nie pragnę niczego, ponad to, Panie.
W Twoje ręce oddaję duszę moją
Z całą miłością mego serca,
Ponieważ kocham Cię, Panie.
Pragnę powierzyć się Tobie,
Oddać sie w Twoje ręce bez zastrzeżeń, z bezgraniczną ufnością,
Ponieważ Ty jesteś moim Ojcem.

Przestan sie bać!!!

2010-09-28T16:35:00.000+02:00

Taka muzyczka, do przemyślenia, bardzo mi się spodobała. Wykonawca też jest bardzo mądry. Co myślicie na ten temat?

Ja mówię przestań się bać nie chowaj głowy w piach,
żyj bo życie to najlepsze co mogłeś dostać.

Ja mówię przestać się bać nie chowaj głowy w piach,
żyj bo życie to najlepsze co mogłeś dostać.
przestań gdybać, a zacznij czerpać
z życia to co najlepsze zamiast mnie olewać.

1.Rodzice dali Ci życie więc to uszanuj brat
dawać przykład po to przyszedłeś na świat
By pokój miłość i szacunek przekazywać
a nie tu się okradać, a ciało zabijać.
Każdy dostaje tą szanse,
lecz nie każdy może temu sprostać,
każdy może wcisnąć cansel,
ale potem drugiej szansy może już nie dostać.
Sprawa prosta każdy brat i siostra
sam decyduje kim w życiu chce zostać
weszła nasza nowa ustawa,
żaden rządowy pajac za nas decydować o tym nie ma prawa
Dla nich to zabawa, bluźnierstw i kłamstw gorąca lawa
połowę społeczeństwa krew zalewa
a w zamian jeden drugiemu przelewa na konto
nasz dorobek, nasze pieniądze które lecą w obieg,
a razi to jak słońce
tylko nagrobek i znicze płonące zostaną po nas ziomek ja nie sądzę,
ja to wiem, a naszym zadaniem jest to by nie poddawać się
robić wszystko by nie dać im wygrać
A Ty pierwsze co musisz zrobić brat to:

przestać się bać nie chować głowy w piach,
żyć bo życie to najlepsze co mogli Ci dać
przestań gdybać, a zacznij działać
by przestali w końcu twoje życie kontrolować.
przestań się bać nie chowaj głowy w piach,
żyć bo życie to najlepsze co mogli Ci dać
przestań gdybać, a zacznij działać
aby skur******* nie dać wygrać

2. Życie słowo, które każdy inaczej interpretuje
inaczej na nie patrzy zdarza się często,
że w oczach masz łzy tez mam je
bo wiem jak to jest kiedy serce zadrży
raz z bólu raz z radości
łzy lecą strumieniem kiedy żyjesz w samotności
kiedy brak ci miłości kiedy masz ją
kiedy wyglądasz źle a wiesz, że ludzie na Ciebie patrzą
Znasz to uczucie- sztuką jest byc sobą,
a nie przed sobą starac się uciec
Nie bój się dawac kroku do przodu
przestac się skradac z tłoków powodu.
Reakcji ludzi, walcz z tą chorobą,
zwalcz strach przed samym sobą.
ludzie są z Tobą, a nie przeciwko
rusz tą głową a zrozumiesz szybko,
że wszystko mimo szare to piekne
miej wiarę a zobaczysz, że nawet rząd się zlęknie
z bólu z dumy pęknie i przed nami kiedyś uklęknie
Ale najpierw...

przestań się bac nie chowaj głowy w piach,
żyj bo życie to najlepsze co mogłeś dostac.
ja mówię przestań gdybac, a zacznij czerpac
z życia to co najlepsze zamiast mnie olewac.

przestań się bac nie chowaj głowy w piach,
żyj bo życie to najlepsze co mogli ci dac
ja mówię przestań gdybac, a zacznij czerpac
z życia to co najlepsze zamiast mnie olewac.

przestań się bac nie chowaj głowy w piach,
żyj bo życie to najlepsze co mogli ci dac
przestań gdybac, a zacznij działac
aby skur******* nie dac wygrac

Powołanie

2010-09-11T23:40:00.002+02:00

Cześć Wam! Dawno mnie tu nie było, jeszcze przed wakacjami... Postaram się w najbliższym czasie napisać, co robiłem przez ten czas, a robiłem dużo...
Na ten moment, mam dla Was wiersz na rozmyślanie o powołaniu:

Może wtedy, gdy wszedłeś w ciszę kościoła
z rozpędzonej na oślep ulicy,
może wtedy, gdy wzrokiem ściągałeś gwiazdy,
może wtedy, gdy ktoś - ratunku - krzyczał...

Może wtedy, gdy w oczy dziecka spojrzałeś,
w których niebo się jasne odbija,
może wtedy, w wieczór majowy
ludzie śpiewali Ave Maria...

Może wtedy, gdy plażą pustą kroczyłeś,
a fale biły o brzeg coraz mocniej,
może wtedy, gdy pola śpiewały kłosami,
zbudzone wschodem słońca...

Może wtedy, jak wiatru powiew,
szept Pana serdecznie słyszałeś:
"Pójdź za mną" - żniwo bieleje,
a robotników wciąż jeszcze mało.

Poszedłeś, niosąc swą młodość, jak sztandar,
na drogi Bożego powołania,
by swe marzenia przemienić w czyn
i światu ukazać Ewangelię Pana.

Z miłością szczerą i wiarą w duszy,
naprzód odważnie idź, przyjacielu,
i niech Maryja swym płaszczem okryje
codzienną drogę do wielkiego celu.

Mamy nowego Błogosławionego! bł. ks. Jerzego Popiełuszkę

2010-06-07T16:40:00.004+02:00

Witam!
Dawno nie pisałem. U mnie w porządku, właśnie wróciłem z Warszawy z Beatyfikacji ks. Jerzego Popiełuszki. Było wspaniale!!!
Pojechałem w sobotę o 16:00 do Wa-wy, spałem u kolegi, Wojtka, dziękuję mu za to że chciał mnie przyjąć. Warszawa to wielkie miasto.. Ale to nie o tym teraz, chcę powiedzieć że ten wyjazd nie był przypadkowy. Wojtek ma mieszkanie niedaleko ul. ks Popiełuszki, a praktycznie to obok niego ona jest, juz mówię, że jest coś nie tak... Dobrze, poszliśmy spać wczesnej bo czekał nas ciężki dzień. Wstaliśmy w niedzielę o godz. 6:00, poszliśmy na metro, aby dojechać do placu Piłsudskiego. Po drodze napotkaliśmy kościół św.Stanisława Kostki, jest to kościół w którym pracował ks.Jerzy Popiełuszko. wstąpiliśmy do niego z Tomkiem i Mateuszem, z którymi pojechałem, na tą uroczystość, pomodliliśmy się przed grobem ks. Jerzego Popiełuszki i poszliśmy na metro. Wysiedliśmy z metro i zmierzaliśmy w stronę placu,przybyliśmy tam ok godz.8:00, miejsce mieliśmy w 5 sektorze, w ogrodach Saskich. o 11:00 rozpoczęła się Msza Święta. Trwała 2 godziny, podobała mi się najbardziej chwila w której Arcybiskup ogłaszał że ks.Jerzy jest Błogosławionym, wszyscy w koło mnie płakali, mnie też się zakręciła łza w oku. Później wyruszyła procesja do Świątyni Opaczności Bożej, trochę się zagubiliśmy, nie mogliśmy znaleźć gdzie ta procesja się zaczyna, obeszliśmy kawałem miasta i doszliśmy. Byliśmy daleko od relikwii Tomek powiedział że musimy do nich dojść, bo później nie będzie okazji, ja mowie, że nie damy rady bo patrz jaki tłok. wkurzył się i poszedł sam, powiedziałem no dobra to też idę. Nagle patrzymy a tu wchodzimy na te relikwie. Tak w sobie powiedziałem , Panie dzięki Ci za to, wielka łaska mnie "kopnęła" i tak szliśmy 14 km. z bł. ks. Jerzym. WIELKA ŁASKA. pod koniec przyspieszyliśmy i byliśmy jeszcze przed relikwiami, przed Świątynią Opatrzności Bożej. Jak relikwie wchodziły to my weszliśmy zaraz za nimi, i znaleźliśmy się przed samą świątynią i sceną. Była odśpiewana pierwszy raz litania. do bł. Jerzego Popiełuszki. Po tym nastąpiło uroczyste wniesienie do panteonu relikwii ks. Jerzego. Zaraz do niego ustawiła się kolejka, tak wyszło, że my weszliśmy jako pierwsza grupa. przypadek...nie wierzę, ks.Jerzy miał w tym udział. Później wróciliśmy autobusem i metrem do centrum. Znów poszliśmy do Kościoła św.Stanisława Kostki, odwidzieliśmy znów grób i podziękowaliśmy za dar beatyfikacji w kościele modliliśmy się przed amboną i ołtarzem za którymi odprawiał Msze Święte za Ojczyznę. W tej parafii pracuję moja była siostra Helena, zakrystianka. Szukaliśmy jej ale jakoś nie daliśmy rady znaleźć, Tomek się wkurzył i mówi żebyśmy już poszli, ale ja mówię, że muszę się z nią spotkać, tak chodziliśmy, szukaliśmy i wreszcie zadzwoniliśmy do ich domu. Otworzyła taka siostra i się pytam czy jest siostra Helena, ona mówi że jest. Pomyślałem: "Chwała Panu!" Zaprosiły nas siostry do środka, ugościły, tak jak siostry zakonne... W pewnym momencie rozmawiamy o ks.Jerzym i ona mówi że ten krzyż który wisi nad wami, to On miał w czasie Mszy za Ojczyznę, dawały siostry ten krzyż ja wychodził na te Msze. My normalnie szok... i pytamy się, czy możemy ściągnąć i ucałować... przeżycie... nie da się opisać...

Ten dzień był WIELKIM DNIEM ŁASKI PANA i BŁ.KS.JERZEGO POPIEŁUSZKI.

Postanawiam że ks.Jerzy będzie moim przykładem na dalsze dni mojego życia. Aby: "ZŁO DOBREM ZWYCIĘŻAĆ"

Bł.Ks.Jerzy Popiełuszko - módl się za nami!

Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison. Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas. Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami. Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami. Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami. Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami.
Błogosławiony Jerzy Męczenniku, módl się za nami.

Odważny wyznawco Chrystusa, módl się za nami.
Wierny świadku Ewangelii, módl się za nami.
Zapatrzony w krzyż Zbawiciela, módl się za nami.
Czcicielu Maryi Niepokalanej, módl się za nami.
Oddany od dzieciństwa Bogu, módl się za nami.
Wychowany w pobożnej rodzinie, módl się za nami.
Gorliwy w służbie ołtarza, módl się za nami.
Pragnący naśladować świętych, módl się za nami.
Wierny głosowi powołania, módl się za nami.
Apostole godności człowieka, módl się za nami.
Obrońco nienarodzonych, módl się za nami.
Miłosierny dla cierpiących, módl się za nami.
Wrażliwy na los pokrzywdzonych, módl się za nami.
Dobry pasterzu ludzi pracy, módl się za nami.
Uczący zło dobrem zwyciężać, módl się za nami.
Wzywający do męstwa i solidarności, módl się za nami.
Broniący wartości ewangelicznych, módl się za nami.
Przestrzegający przed chęcią odwetu, módl się za nami.
Wzywający do trwania w nadziei, módl się za nami.
Niesprawiedliwie oskarżany, módl się za nami.
Okrutnie umęczony, módl się za nami.
Kapłanie wierny aż do końca, módl się za nami.
Męczenniku prawdy i wolności, módl się za nami.
Orędowniku spraw Kościoła i narodu, módl się za nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.

K. Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu.
W. I nie powściągałem ust moich, o czym Ty wiesz, Panie.

Módlmy się:
Wszechmogący wieczny Boże, Ty w swojej Opatrzności uczyniłeś błogosławionego Jerzego, prezbitera, niezłomnym świadkiem Ewangelii miłości t wejrzyj na jego męczeńską śmierć w obronie wiary oraz godności człowieka t i przez jego przyczynę spraw, byśmy żyli w prawdziwej wolności i zło dobrem zwyciężali. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.

To był ZAMACH, otwórzmy wreszcie oczy!!

2010-04-27T23:57:00.002+02:00

Skoro samolot nie miał żadnej awarii, leciał cały czas prawidłowo, to jak
mogło dojść do takiej tragedii? Wcześniej na tym samym lotnisku lądował
samolot z dziennikarzami i wylądował szczęśliwie, nie było żadnej mgły, a
pojawiła się jak leciał samolot prezydencki. Jeśli byłaby gęsta mgła, to jak
świadek mógł zauważyć cokolwiek i jeszcze zrobić film telefonem
komórkowym?Skoro nie było nic do ukrycia dlaczego odebrano świadkowi telefon z
filmem? Dlaczego na lotnisku nie było przedstawicieli władz Rosji żeby
przywitać polską delegację? Kolejna sprawa- mówi się błąd pilota, ale to byli
piloci z doświadczeniem, jedni z najlepszych więc nie mogli popełnić żadnego
błędu. Jeśli nawet samolot zahaczył o drzewa i urwało się skrzydło, to mógł
wylądować na brzuchu i uratować ludzi, a co widzimy na zdjęciach? Połamany i
zniszczony kadłub, samolot jest w częściach, sam się zapalił (?), został z
niego tylko silnik. Następnie, każdy samolot jest sterowany drogą radiową z
ziemi, dzięki temu wiedzą na jakiej są wysokości i ile zostało do lotniska,
wystarczy tak zakłócić sygnały radiowe żeby piloci polecieli na złym kursie i
złej wysokości, chociaż na zegarach w srodku bedzie wszystko ok. Wystarczy że
poda się że pas jest 200 m dalej niż naprawdę, samolot zaczyna schodzić a tu
drzewa i katastrofa murowana.Tym bardziej że świadkowie mówią że samolot na
wysokości 40 m ścinał już 8-metrowe drzewa. Dalej, nie było kamer na lotnisku,
nikt nic nie widział, a przecież każde lądowanie jest rejestrowane. Rosja
wiedziała, że tym samolotem przyleci cała delegacja, mają przecież swoich
szpiegów. Na miejscu była ekipa rosyjska, Polaków tam nie dopuścili, a w
czarnych skrzynkach zapis rozmów jest cyfrowy, który łatwo można zmienić tak
żeby wszystko pasowało.

W tej sprawie jest wiele faktów przemawiających za tym, że nie był to wypadek,
ale my Polacy możemy się jedynie modlić za ofiary tego morderstwa i tak nikt
za to nie odpowie. Ruscy zrobili nam drugi Katyń.

http://forum.gazeta.pl/forum/w,1157,109919458,109919458,To_byl_ZAMACH_otworzmy_wreszcie_oczy_.html

Nie wiem, co mam myśleć na ten temat. Sami oceńcie, za dużo zbiegów okoliczności...

47. Światowy Dzień Modlitw o Powołania

2010-04-25T22:09:00.002+02:00

I aspekt powołania
Elementem podstawowym i specyficznym każdego powołania kapłańskiego, a także powołania do życia konsekrowanego, jest przyjaźń z Chrystusem. Jezus żył w stałym zjednoczeniu z Ojcem i właśnie to wzbudzało w uczniach pragnienie, by przeżywać to samo doświadczenie, ucząc się od Niego komunii i nieustannego dialogu z Bogiem.

II aspekt powołania
Idąc za Jezusem, każdy powołany do życia w sposób szczególny konsekrowanego powinien starać się świadczyć, że jest całkowitym darem dla Boga. Tu ma swe źródło zdolność do stawania się darem dla tych, których Opatrzność Boża powierza mu w posłudze pasterskiej, do zaangażowania się całkowicie, w sposób stały i wierny, z radością towarzysząc w drodze wielu osobom, aby i one mogły otworzyć się na spotkanie z Chrystusem i aby Jego Słowo stało się światłem na ich szlaku.

III aspekt powołania
W sposób szczególny kapłan powinien być człowiekiem wspólnoty, otwartym na wszystkich, zdolnym do tego, by prowadzić w jedności całą wspólnotę wierzących, którą Dobroć Boża mu zawierzyła. Ma pomagać w przezwyciężaniu podziałów, w łączeniu rozłączonych, w łagodzeniu napięć i nieporozumień, w przebaczaniu krzywd.

Każdy prezbiter, każdy konsekrowany i każda konsekrowana, wierni swemu powołaniu, przekazują radość służenia Chrystusowi i zapraszają wszystkich chrześcijan do udzielenia odpowiedzi na powszechne powołanie do świętości.

Panie dziękuje Ci, że dajesz mi takich ludzi na mej drodze. Błogosław ich, i dawaj im więcej łask, aby byli mocniejszymi znakami na drogach ludzkich. Jezu Najwyższy i Wieczny Kapłanie! Powołuj nowych robotników na Swoje żniwo, dawaj im mocy i siły, aby nie bali się iść za Twym głosem i oddali się Tobie i Twojemu posłannictwu. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen!
Dzisiaj byłem w parafii pw. św. Jana Berchmansa w Gorzkowie Nowym. Proboszczem jest tam mój znajomy ksiądz Bogumił Kowalski. Mówiliśmy tam miejscowej młodzieży co to jest KSM, było super. Poczułem, że Pan mnie nie stawia przypadkowo na czyiś drogach. Był to kolejny moment, ze Pan utwierdza mnie na Jego Drodze powołania.
Dzięki Ci Panie!

Piotr

Katastrofa Samolotowa Rządu [*]

2010-04-10T22:32:00.002+02:00

:( Dziękuje WAM za służbę Ojczyźnie!!! [*]

Podaj im dłoń

2010-03-31T23:05:00.002+02:00

Witam w Wielkim Tygodniu! Jutro już Wielki Czwartek, zaczyna się Triduum, bardzo lubię te Dni. Dostałem super link na youtuba od koleżanki, zobaczcie sobie, bardzo dużo mówi o misjach.

Pozdrowienie Błogosławionej Maryi Dziewicy

2010-03-21T23:37:00.000+01:00

Bądź pozdrowiona, Pani, święta Królowo,
święta Boża Rodzicielko, Maryjo,
która jesteś Dziewicą, uczynioną Kościołem
i wybraną przez najświętszego Ojca z nieba,
Ciebie On uświęcił z najświętszym, umiłowanym
Synem swoim
i Duchem Świętym, Pocieszycielem,
w Tobie była i jest
wszelka pełnia łaski i wszelkie dobro.
Bądź pozdrowiona, Pałacu Jego,
Bądź pozdrowiona, Przybytku Jego,
Bądź pozdrowiona, Domu Jego.
Bądź pozdrowiona, Szato Jego,
Bądź pozdrowiona, Służebnico Jego,
Bądź pozdrowiona, Matko Jego.
I wy wszystkie święte cnoty,
które Duch Święty
swą łaską i oświeceniem
wlewa w serca wiernych,
abyście z niewiernych
uczyniły wiernych Bogu.

Uwielbienie Boga Najwyższego

2010-03-19T23:56:00.001+01:00

Ty jesteś Święty Pan Bóg jedyny,

który czynisz cuda (por. Ps 76, 15).

Ty jesteś wielki (por. Ps 85, 10),

Ty jesteś mocny,

Ty jesteś wielki (por. Ps 85, 10),

Ty jesteś najwyższy,

Ty jesteś Królem wszechmogącym,

Ojcze święty (J 17, 11),

Królu nieba i ziemi (por. Mt 11, 25).

Ty jesteś w Trójcy jedyny

Pan Bóg nad bogami (por. Ps 135, 2),

Ty jesteś dobro, wszelkie dobro, najwyższe dobro,

Pan Bóg żywy i prawdziwy (por. 1 Tes 1, 9).

Ty jesteś miłością, kochaniem;

Ty jesteś mądrością,

Ty jesteś pokorą,

Ty jesteś cierpliwością (Ps 70, 5),

Ty jesteś pięknością,

Ty jesteś łaskawością;

Ty jesteś bezpieczeństwem,

Ty jesteś ukojeniem,

Ty jesteś radością,

Ty jesteś nadzieją naszą i weselem,

Ty jesteś sprawiedliwością,

Ty jesteś łagodnością,

Ty jesteś w pełni wszelkim bogactwem naszym.

Ty jesteś pięknością,

Ty jesteś łaskawością,

Ty jesteś opiekunem (Ps 30, 5),

Ty jesteś stróżem i obrońcom naszym;

Ty jesteś mocą (por. Ps 42, 2),

Ty jesteś orzeźwieniem.

Ty jesteś nadzieją naszą,

Ty jesteś wiarą naszą,

Ty jesteś miłością naszą,

Ty jesteś całą słodyczą naszą,

Ty jesteś wiecznym życiem naszym:

Wielkim i przedziwnym Panem,

Bogiem wszechmogącym, miłosiernym Zbawicielem.

Pozdrowienie cnót

2010-03-16T22:24:00.000+01:00

Bądź pozdrowiona, Królowo Mądrości, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętą, czystą Prostotą.
Pani święte Ubóstwo, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętą Pokorą.
Pani święta Miłości, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętym Posłuszeństwem.
Wszystkie najświętsze cnoty, niech was strzeże Pan, od którego się wywodzicie i pochodzicie.
Nie ma w ogóle na całym świecie żadnego człowieka, który mógłby jedną z was posiadać, jeśli wcześniej nie umarłby.
Kto jedną posiada, a innym nie uchybia, posiada wszystkie.
I kto jednej uchybia, żadnej nie posiada i wszystkim uchybia.
I każda zawstydza wady i grzechy.
Święta Mądrość zawstydza szatana i całą jego przewrotność.
0 czysta i święta Prostota zawstydza całą mądrość tego świata i mądrość ciała.
Święte Ubóstwo zawstydza pychę i skąpstwo, i troski tego świata.
Święta Pokora zawstydza pychę i wszystkich ludzi, którzy są ze świata, podobnie i wszystko co jest ze świata.
Święta Miłość zawstydza wszystkie pokusy diabelskie i cielesne, i wszelką bojaźń cielesną.
Święte Posłuszeństwo zawstydza wszelkie ludzkie i cielesne pożądania, i utrzymuje ciało w umartwieniu, aby było posłuszne duchowi i aby słuchało swego brata, i czyni człowieka poddanym i uległym wszystkim ludziom, i nie tylko samym ludziom, lecz także dzikim i okrutnym zwierzętom, aby mogły z nim czynić, co zechcą, na ile im Pan z wysoka pozwoli.

Zachęta do uwielbienia Boga

2010-03-13T23:39:00.001+01:00

Bójcie się Pana i cześć Mu oddajcie (Ap 14,7).
Godzien jest Pan otrzymać sławę i cześć (por. Ap 4,11).
Wszyscy, którzy boicie się Pana, chwalcie Go (por. Ps 21,24).
Bądź pozdrowiona, Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą (por. Łk 1,28).
Chwalcie Go niebo i ziemia (por. Ps 68,35).
Chwalcie, wszystkie rzeki, Pana (por. Dn 3,78)
Błogosławcie, synowie Boży, Pana (por. Dn 3,82).
Oto dzień, który Pan uczynił; radujmy się w nim i weselmy (por. Ps 117,24).
Alleluja, alleluja, alleluja! Król Izraela! (J 12,13)
Wszelki duch niech chwali Pana (Ps 150,6).
Chwalcie Pana, bo jest dobry (por. Ps 146,1);
wszyscy, którzy to czytacie, błogosławcie Pana (Ps 102,21).
Wszystkie stworzenia, błogosławcie Pana (por. Ps 102,22).
Wszystkie ptaki powietrzne chwalcie Pana (por. Ps 148,7.10; Dn 3,80).
Wszyscy słudzy, chwalcie Pana (por. Ps 112,1).
Młodzieńcy i panny, chwalcie Pana (por. Ps 148,12).
Godzien jest Baranek, który został zabity, odebrać sławę, chwałę i cześć (por. Ap 5,12).
Błogosławiona niech będzie święta Trójca i nierozdzielna Jedność.
Święty Michale Archaniele, broń nas w walce.

Modlitwa odmówiona przed Krzyżem San Damiano

2010-03-11T23:45:00.000+01:00



		Najwyższy, chwalebny Boże, rozjaśnij ciemności mego serca i daj mi, Panie, prawdziwą wiarę, niezachwianą nadzieję i doskonałą miłość, zrozumienie i poznanie, abym wypełniał Twoje święte i prawdziwe posłannictwo.

Why Jesus? (Dlaczego Jezus?)

2010-03-10T15:14:00.000+01:00

Cześć Wam! Pisze bo nie mam co robić:) Wczoraj byłem na Apelu( jak co dziennie przez Wielki Post) Przed chwila koronkę słuchałem na necie, znalazłem tez super filmik, zobaczcie:

Nauczycielu Dobry,co mam czynić,aby osiągnąć życie wieczne?

2010-02-25T17:58:00.000+01:00

Taki był temat Rekolekcji Powołaniowych w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Częstochowskiej. Dzisiaj po 2 dniach i 3 nocach rozeznawania jaka to droga ma być, wróciłem. Szedłem z myślą, ze to normalne rekolekcje. Idę tam już z 4 raz, to będzie jak zawsze... A to okazało się ze nie tak ma być. Wręcz przeciwnie było odwrotnie. Było więcej skupienia, modlitwy, kontemplacji. Konferencje o.Bernarda były wspaniałe. Spotkania w grupach, na których zastanawialiśmy się jak jest z tą wola Boża w naszym życiu i dzieleniu się tym. Wspólne wyjście w teren z klerykami... było dużo pytań, przemyśleń i pragnień o których tylko Sam Bóg wie....
Po prostu bycie tam dawało dużo. Te korytarze, posiłki, rozmowy w pokojach z klerykami... Jedyny Pan wie co zdziałał. A noce nie przespane...Tylko dla tego żeby być tylko z Przyjacielem. Wieczór świadectw kleryków i nas... Pan działał i działa!
"To co czuje serce, słowa nie wyrażą"
"Powołanie, jest to marzenie Boga o człowieku"

Dziękuje rektorowi ks.Andrzejowi Przybylskiemu, Ojcom Duchownym, o.Bernardowi,o.Remigiuszowi i klerykom, za tak wspaniały klimat i przybliżenie trochę nam, tego wspaniałego i oddanego życia Bogu.

Za wszystko Chwała Panu!!!

Misyjne Ferie Zimowe- "Królestwo Boże"

2010-02-25T17:25:00.000+01:00

Od 16.02-20.02.2010r. Byłem w Krakowie u Kombonianów na Rekolekcjach po raz pierwszy. Był to wspaniały czas spędzony z Bogiem, poprzez ludzi. Naprawdę poczułem u nich jak Bóg działa poprzez drugiego człowieka. Byli tam ludzie z całego południa polski. Nie znałem się z nikim, a na trzeci dzień czułem się, jak bym znał ich, od kąd się urodziłem. Mogłem się zwierzyć, powiedzieć jak Pan działa w moim życiu. Mocno zapadła mi chwila odwiedzin ludzi w DPS-ie(Domie Pomocy Społecznej). W szczególności u pani Teresy . Nie będę o niej opowiadał, bo nie zapytałem się jej, czy mogę upubliczniać jej historie życia. (Kto to czyta to wie o co chodzi). Jest radosną a zarazem smutną i niepełnosprawną osobą. Kto choć raz pójdzie do DPS-u, to zmieni myślenie o świecie i o tych ludziach. Moje problemy przy ich problemach są "pikuś".
Jak sama nazwa tematu znaczy:"Królestwo Boże". Szukaliśmy tego królestwa wśród nas czyli: czynach,myślach, słowach, w drugim człowieku, prostych sytuacjach życia, porostu wszędzie. Właśnie zrozumiałem to, ze Królestwo to nie jest tylko Tam w Niebie, ale już teraz, nawet jak to czytasz. "Słowa nigdy nie wyrażą tego, to czuje serce"
Za wszystko Chwała Panu!

„Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił”

2010-02-07T22:32:00.000+01:00

Jak tam u was? Dawno nie pisałem, postanowiłem napisać dzisiaj:)
Przez ten czas trochę się wydarzyło... Dzisiaj wróciłem z klenerowania na balu charytatywnym KSM-u, powiem ze było wspaniale, choć jestem wykończony.
Byłem tez na kursie Lidera KSM-u. Było naprawdę tez super, mogłem się trochę nauczyć jak działać jako lider.
W najbliższym czasie ferie, czas odpoczynku, wyjazdów, spotkań ze znajomymi.
Postanowiłem zaplanować sobie je tak żeby dobrze wykorzystać, od 16-20.02 jadę na rekolekcje do Krakowa do o.Kombonianów a od 23-25.02 do Seminarium Duchownego AC na rekolekcje powołaniowe. Wczasie tez cos na pewno wyjdzie.
Dzisiaj miałem takie kolejne powiedzenie mojego powołania, jakie ono ma być. Może to nie potwierdzenie, ale takie jakieś umocnienie, bo ostatnio bardzo się od tego bronie, nie chce myśleć, odkładam to na za rok, a to już prawie... Ale to nie o to chodzi, byłem dzisiaj na Mszy Świętej w Toporowie w parafii ŚW FRANCISZKA Z ASYŻU... Dzisiaj Ewangelia była o ŚW. PIOTRZE i RYBAKU LUDZI. To jest dla mnie ewidentny znak z kolejnych już w moim życiu, to że mam być franciszkaninem
Chwała Panie Ci za te znaki!

Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: „Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!” A Szymon odpowiedział: „Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci”. Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać.

Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiek grzeszny”. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: „Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił”. I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim (Łk 5, 4-11).

" NIE WYSTARCZY"

2010-01-21T11:28:00.001+01:00

Naucz nas myśleć jak Apostołowie.
Przekonaj, że nie można milczeć
o tym, co słyszeliśmy na własne uszy,
czego dotykaliśmy rękami,
z czym się serce związało.

Niech za naszych dni
powtórzy się cud
Zielonych Świąt,
niech wyjdą na drogi świata
nowi apostołowie.
Niech wyjdą,
bo inaczej kamienie
wołać będą...

Twojej sprawy
nie wystarczy wesprzeć
kilkoma groszami,
siedząc spokojnie
w wygodnym domu.

Nie można Ci służyć czasami,
gdzieniegdzie,
od święta.

Twoja sprawa
warta jest,
by poświecić jej życie.
Całe
własne
życie.

Naucz nas tylko
patrzeć na świat
jak na jedna rodzinę.
I naucz nas
troszczyć się o świat
jak o własną rodzinę.
I naucz nas drżeć,
By nie zabrakło tej rodzinie
powszechnego chleba,
-chleba, jakim jest
Twoja Ewangelia.

o.Kazimierz Lubowicki OMI

Taki wierszyk do refleksji dla Was :)
Jest to z takiej jednej książeczki, Tego ojca, ze zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Siedzę w w biurze KSM, myślę, tworze i znalazłem tą książke: "w trosce o świat"

pozdrawiam
Piotrek :)

2010-01-05T22:36:00.000+01:00

Cześć Wam! Jutro szkoła... Dzisiaj była kolęda w biurze KSM-u, byłem, był Arcypasterz, powiedział żebyśmy działali "fajno!".
Jóź nowy rok... jak to leci... Nowe palny, postanowienia, oby były zgodne z wola Jego!
Ten m-ac będzie intensywny... pracy z KSM-em, kurs lidera, biorę udział, "mała stajenka" pomoc przy organizacji.
Tak jakoś ostatnio mam kryzys, ale jest na dobrej drodze żeby się poprawiło :D
Mam coś dla Was:

2009-12-24T20:09:00.000+01:00

W tym dniu radosnym, oczekiwanym,

gdzie gasną spory, goją się rany,

życzę Wam zdrowia, życzę Miłości,

niech mały Jezus w sercach zagości,

szczerości duszy, zapachu ciasta,

przyjaźni, która jak miłość wzrasta,

kochanej twarzy, co rano budzi,

i wokół pełno życzliwych ludzi.

Jak tam u Was? ja już po Wigilii. Czekam na Pasterke !!!

2009-12-13T21:10:00.000+01:00

Witam Was! Jak tam leci u was? Dawno nie pisałem. U mnie dobrze, teraz jest najlepszy okres liturgiczny dla mnie, bardzo lubię adwent. Dzisiaj był dla mnie dzień bardzo intensywny przeżyty, rano pojechaliśmy z tak zwaną "wizytacja" do parafii w naszej diecezji żeby głosić, propagować i zakładać KSM(Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży). Mówiliśmy o powstaniu KSM-u, co robimy: tańczymy(taniec ewangelizacyjny), rozwijamy się sportowo(narty,kajaki, piłka nożna, łyżwy, tenis, pingpong, bilard), inscenizacje( zaduszki poetyckie, na święta narodowe) itp.
Również byłem na Mszy Trydenckiej, bardzo kiedyś chciałem być na Niej i to się stało! Chwała Panu! Normalnie skupienie jak nigdy.

NIGDY NIE JEST ZA WIELE
dziękować Tobie Panie!
Każde serca uderzenie
i każdy oddech płuc,
niech będzie dziękczynieniem
do ostatniego tchu.
W myślach mych i czynach,
chcę jedno powtarzać:
dziękuję, dziękuję, dziękuję Ci, o Panie!

2009-10-25T23:15:00.000+01:00

Cześć Wam! Dawno nie piałem... Co tam u Was? u mnie w porządku. Ten weekend miałem bardzo intensywny. Jak co sobota zbiórka ministrancka, później na sale w piłę pograć trochę. Wieczorem miałem przyjecie posługi ceremoniarza w parafii św. Wojciecha BM, z rąk Abp.Stanisława Nowaka. Dzisiaj byłem na obłóczynach w seminarium, kolegi z parafii, bardzo ładnie mu w sutannie. Bardzo się ciesze ze tak scedziłem ten czas, Pan mówił do mnie przez te momenty ze należę do Niego, a ja Mu odpowiadam na to zaproszenie.

Modlitwa za przygotowujących się do kapłaństwa i życia zakonnego

Panie Jezu Chryste,

który oddałeś swe życie dla zbawienia ludzi

i stałeś się Wiecznym Kapłanem,

prosimy Cię za tych,

którzy przygotowują się do kapłaństwa

i życia zakonnego.

Racz ich otoczyć łaską swego błogosławieństwa,

oddalaj od nich wszelkie pokusy

i umacniaj w świętości,

aby ochoczo i z oddaniem poznawali Ciebie

i w ten sposób przygotowali się

do zaszczytnej służby w Twoim Kościele.

W szczególny sposób polecamy Ci kleryków,

wychowawców i wykładowców naszego seminarium.

Ukaż im sens i wartość powołania,

aby sami coraz bardziej Cię kochali

i jednoczyli się z Tobą.

Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Amen.

MODLITWA ZA KAPŁANÓW

Panie i Boże nasz, Królu nieba i ziemi,
Ty powierzyłeś kapłanom Najświętszy Sakrament
I skarb swojego Stworzenia
Oddając w ich ręce Władze nad samym sobą.
Ześlij Twojemu ludowi świętych kapłanów,
Aby mu byli podporą w trudnościach,
Braćmi w potrzebach,
Aby Ciebie słowem, czynem, miłością
Wprowadzali w serca ludzkie
I trudy codziennego życia.
Spraw, aby serca kapłańskie,
Myśli i ręce pozostały czyste,
Pokorne i zawsze gotowe do posługi.
Niech będą odbiciem Twego
Świętego Oblicza,
Niech pozostaną wierni Tobie,
Twojemu Kościołowi
I swojemu powołaniu,
aż do ostatniej chwili swego życia. Amen.

SNE

2009-09-24T22:42:00.000+02:00

Witam! Jestem chory...;( Dzisiaj byłem u lekarza, mam zwolnienie do poniedziałku. Jutro jadę na SNE (Szkoła Nowej Ewangelizacji) Kurs Filipa do Czeladzi.
Proszę Was o modlitwę o dobre rekolekcje, ja tez zapewniam modlitwę.

Pozdrawiam
Piotrek:D

:D

2009-09-19T22:58:00.000+02:00

Witam! jak mija czas? Dawno nie dawałem postów. Przez ten czas zrobiłem dużo rzeczy.Dzisiaj był mały wypad z ekipa z parafii do Olsztyna k. Cz-wy. Fajnie było, dzięki Wam! We wtorek mam egzamin na prawko, proszę o modlitwę, z góry dzięki!!!

Pozdrawiam!
Piotrek:)

WaKacjE

2009-08-16T22:45:00.001+02:00

Co tam u Was? dawno nie pisałem na blogu, nie było czasu. Przez ten ostatni czas jak nie pisałem, robiłem dużo rzeczy. Byłem w Poroninie na kursie ceremoniarza, później pojechałem na rekolekcje do Krakowa, do kapucynów na turnus wolontaryjny.Na kolejny wyjazd pojechałem na Przystanek Jezus. Na tych wyjazdach było super, nie planowałem ich a w planie Bożym tak było zapisane.

Dzięki Ci Panie za ten wspaniały czas w którym mogłem na chwile stanąć i zagłębić się w Tobie, w Twej miłości. Oddać Ci to co we mnie złe, nie takie jak Ty sobie zaplanowałeś, żeby się stało Tak jak Ty to chcesz. Dzięki Ci, ze na kursie mogłem się głębiej zapoznać z liturgią. U kapucynów poznać życie braci, biedotę ludzką i pomagać zmieniać ja. Na Przystanku za każdą rozmowę z drugim człowiekiem, każde zapłakanie nad sobą, Miłość daną mi. Za to wszystko bądź błogosławiony.

SoNg OF SonGs FESTIWAL

2009-06-29T15:58:00.000+02:00

Cześć Wam! Byłem na 12 Song of Songu w Toruniu , a ja na moim 1. Pojechaliśmy busem w 8 osób z wikarym. Występowali tam: 2TM2,3, Arka Noego(obchodzili swoje 10-lecie), Dagadana, Darek Malejonek, EMPE3, Magda Anioł, New Live'M, Sungest i VOO VOO. Było wspaniale, trwało to dzień 26.06 i noc 27.06. Byłem pierwszy raz a czułem się jak bym był od zawsze. Dzięki za wszystko.
Dzis jest 29.06 Uroczystośc sw.Piotra i Pawła, swietuje imieninki. Jutro jade do Poronina na kurs ceremoniarza, na 7 dni. Mam nadzieje ze będzie fajnie. Jak wrucę powiem jak było.

pozdrawiam

Piotrek :D

Złota Strzała

2009-06-21T23:57:00.001+02:00

Imię Moje wszędzie jest bluźnione, nawet dzieci bluźnią. Grzech ten niszczy dzieło Mego odkupienia i sprowadza potępienie. Aby zapobiec temu daję ci tę „Złotą strzałę”. Niechaj ona zrani słodko grzesznika i zabliźni złośliwe rany, jakie Mi zadaje. Tą złotą strzałą były następujące westchnienia:
Niech będzie na wieki chwalone, błogosławione, czczone, wielbione, najświętsze, najczcigodniejsze, najchwalebniejsze, niepojęte, niewymowne Imię Boże w niebie, na ziemi i otchłaniach piekielnych, przez wszystkie stworzenia, które wyszły z rąk Boskich przez Najświętsze Serce Pana naszego Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie Ołtarza. Amen.

Niezliczone łaski spływały na wiernych z odmawiania tego westchnienia nazwanego przez Zbawcę „Złotą Strzałą”.

Witam!

2009-06-16T23:02:00.000+02:00

Co tam u Was? Jak lecą dni? Zmieniłem troch blog, jak wam się podoba? Dawno nie pisałem. Od Lednicy dużo się wydarzyło, było Boże Ciało poczułem czym jest dla mnie Eucharystia, już kiedyś o tym pisałem. Dostałem przed uroczystością książeczkę("Największy Skarb") od mojej parafianki( starsza już pani) powiedziała mi żebym ja przeczytał. Jeszcze po za tym spytała się mnie czy będę księdzem, ja zawsze odpowiadam ze nie wiem:P Wracają do tematu, tą książkę jeszcze czytam, bo nie ma czasu żeby ją dokończyć, ale na początku tej książki są piękne słowa: "Wszystkie łaski, owoce, przywileje i dary, które otrzymujemy z rąk Boga Ojca Niebieskiego pochodzą z zasług najświętszej Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa, której owoce trwają w bezkrwawej Ofierze Mszy Świętej"
św.Tomasz z Akwinu

Pomyślcie trochę o tym co napisałem, ja tez kiedyś nie wiedziałem co to Eucharystia(Msza Świętą) Chrystus zostawiając nam Siebie w ofierze, dał piękny dar, nie zmarnujmy Go.

Piotrek

LEDNICA 2009

2009-06-07T23:28:00.000+02:00

Wczoraj byłem na Spotkaniu Młodych w Lednicy. Było wspaniale! Emocje nie do opisania. Na tym spotkaniu w tym roku dostaliśmy: Lednickie Liturgie Czasu, Krzyże San Damiano, Butelki Lednickie z wodą święconą z Jeziora Lednickiego. Już czekam z niecierpliwością na następne spotkanie. Każdy kto chce wiedzieć jak tam było, musi sam pojechać i doświadczyć aury tego Pola.

Piotrek

2009-06-02T23:36:00.000+02:00

Cześć! dawno nie pisałem na blogu.Nie było czasu.Od ostatniego posta wydarzyło się wiele, był u mnie w parafii odpust, wypełniłem wszystkie warunki potrzebne do uzyskania odpustu. Był również festyn parafialny, brałem czynny udział jak co roku, pogoda tylko trochę nie dopisała ale było fajnie. Jutro jadę z wikarym i paroma znajomymi do mojej siostry, do sanatorium. ZA 3 DNI LEDNICA ! ! ! już się nie mogę doczekać, w tym roku wyjątkowa bo będą franciszkanie z okazji 800-lat zatwierdzenia reguły Św.Franciszka. Teraz tak siedząc, dochodzę do wniosku, ze życie to taki ułamek sekundy w porównaniu, do tego co nam Tam Bóg przygotował.

2009-05-09T23:15:00.000+02:00

Jak tam u Was? u mnie w porządku. Jutro u mnie w parafii niedziela powołaniowa, przyjadą klerycy z Wyższego Seminarium Duchownego wraz z księdzem rektorem Andrzejem Przybylskim, aby przybliżyć nam parafianom jak wygląda to życie seminaryjne. Również się spotkają z grupami parafialnymi.
Jeszcze mam dla Was wiersz, żeby się zadumać i pomyslec na swoim życiem.
Panie powołaj robotników na swoje żniwo!

"Powołanie"

Jeśli jestem temu światu godzien być potrzebny
Jeśli temu światu ja godzien świat zmienić
Zagłębić Nasze dusze w pojednaniu miłosnego wiatru
Bóg woła...
Bowiem tylko Bóg zaufać potrafi
W me serce trafił
Kocham...
bo Tylko Ty mnie potrafisz
Ty me rany wyleczyłeś z chaosu ku nieba bram
wołasz...
Serce me dla Ciebie wiecznie
Po wieki oddane
Twoje myśli, moja wola, niech będą mi dane
Marzenia celami obrane
Co dnia dajesz mi wiarę
Tyś godzien kochać szczerze
Naszej miłości nie zmierzę
Po wieki oddany w mej wierze
Trwam
Kocham, Tęsknie, Potrzebuje
Pragnę wszystkim to dać
to dam
Całym sercem wznieść się ku nieba bram
...wołasz...

Darek

Orędzie Benedykta XVI na 46. Światowy Dzień Modlitw o Powołania

2009-05-03T12:16:00.000+02:00

Temat: Zaufanie w obliczu inicjatywy Boga i odpowiedź człowieka

Czcigodni Biskupi i Kapłani,
Drodzy Bracia i Siostry!

Z okazji Światowego Dnia Modlitw o Powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego, który będziemy przeżywać 3 maja 2009, w IV Niedzielę po Wielkanocy, cieszę się, że mogę zaprosić cały Lud Boży do refleksji na temat: Zaufanie w obliczu inicjatywy Boga i odpowiedź człowieka. W Kościele ciągle na nowo rozbrzmiewa wołanie Chrystusa: „Proście więc Pana żniwa, aby posłał robotników na żniwo swoje!” (Mt 9,38). Proście! To stanowcze wezwanie Pana upewnia nas o tym, że modlitwa o powołania powinna być nieustanna i pełna zaufania. Tylko ożywiona modlitwą, wspólnota chrześcijańska może rzeczywiście „żywić silniejszą wiarę i nadzieję w Bożą inicjatywę” (Egzortacja posynodalna, Sacramentum caritatis, 26).

Powołanie do kapłaństwa i życia sakramentalnego to niezwykły dar Boży, który jest przejawem wielkiego planu miłości i zbawienia, jaki Bóg ma dla każdego człowieka i dla całej ludzkości. Św. Paweł Apostoł, którego wspominamy w szczególny sposób w roku właśnie jemu poświęconym z racji dwóch tysięcy lat od jego narodzin, tak pisze w liście do Efezjan: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem” (Ef 1,3-4).

W powszechnym powołaniu do świętości dostrzegamy szczególną inicjatywę Boga, który wybiera niektórych ludzi, aby byli blisko Jego Syna - Jezusa Chrystusa i aby byli Jego uprzywilejowanymi sługami oraz świadkami. Boży Mistrz osobiście powołał Apostołów, „aby Mu towarzyszyli, by mógł wysłać ich na głoszenie nauki, i by mieli władzę wypędzać złe duchy” (Mk 3,14-15). Oni, ze swej strony, znaleźli innych jeszcze uczniów, którzy okazali się wiernymi współpracownikami w misyjnej posłudze. Odpowiadając na wezwanie ze strony Pana i otwarci na działanie Ducha Świętego, niezliczone rzesze kapłanów i osób konsekrowanych, w ciągu wieków, poświęcili się w Kościele wyłącznej służbie Ewangelii. Dziękujemy Zbawicielowi za to, że także dziś nadal powołuje robotników na swoje żniwo. To prawda, że w niektórych częściach naszego globu odnotowujemy niepokojący brak kapłanów i że w swym pielgrzymowaniu Kościół napotyka na trudności oraz bariery. Z drugiej strony wsparciem dla nas staje się niezawodna pewność, że to Pan jest tym, który prowadzi Kościół ku ostatecznemu wypełnieniu się Królestwa i który ze swojej inicjatywy - w swym niezbadanym zamyśle miłości miłosiernej - wybiera i zaprasza ludzi z różnych kultur i w różnym wieku, aby Go naśladowali.

Naszym pierwszym obowiązkiem jest podtrzymywanie żywej i nieprzerwanej modlitwy w intencji powołań w rodzinach i parafiach, w ruchach i stowarzyszeniach zaangażowanych w apostolat, we wspólnotach zakonnych i we wszystkich wspólnotach diecezjalnych. Potrzeba naszej modlitwy po to, by cały Lud Boży wzrastał w ufności wobec Boga, upewniony o tym, że „Pan żniwa” nigdy nie przestanie proponować niektórym ludziom, by dobrowolnie zaangażowali swe życie w ścisłą współpracę z Nim w ramach dzieła zbawienia. Od tych, którzy są powołani, możemy oczekiwać uważnego wsłuchiwania się w Boże propozycje oraz wielkodusznego i stanowczego przylgnięcia do Bożego planu, a także poważnego pogłębienia tego wszystkiego, co jest specyficzne w powołaniu kapłańskim i zakonnym, by odpowiedzieć na otrzymane powołanie w sposób odpowiedzialny i z pełnym przekonaniem. Katechizm Kościoła Katolickiego słusznie przypomina, że wolna inicjatywa ze strony Boga wymaga wolnej odpowiedzi ze strony człowieka. Każda pozytywna odpowiedź człowieka zakłada zawsze akceptację i przyjęcie planu, który Bóg ma dla każdego z nas. Taka odpowiedź oznacza przyjęcie od Pana Jego inicjatywy miłości i staje się dla powołanego zobowiązaniem moralnym i pełnym wdzięczności hołdem wobec Boga, a także początkiem wiernej współpracy z planem, który Bóg realizuje w historii (por. KKK, 2062).

Gdy wnikamy w tajemnicę Eucharystii, która wyraża w najwyższy sposób dobrowolny dar, który Ojciec złożył w Osobie Jednorodzonego Syna za zbawienie świata, a także gdy rozważamy całkowitą i posłuszną postawę Jezusa pijącego do końca „kielich” woli Bożej (por. Mk 26, 39), wtedy rozumiemy lepiej, że „zaufanie w inicjatywę Boga” modeluje i nadaje wartości „odpowiedzi człowieka”. W Eucharystii, będącej darem doskonałym, w którym wypełnia się plan miłości i odkupienia świata, Jezus składa w ofierze samego siebie za zbawienie ludzkości. Mój ukochany poprzednik, Jan Paweł II napisał: „Kościół otrzymał Eucharystię od swego Pana nie jako jeden z darów, choćby najcenniejszy ze wszystkich, ale jako dar wyjątkowy, gdyż dar z samego siebie, ze swej Osoby w swym świętym człowieczeństwie i ze swego dzieła zbawienia” (Ecclesia de Eucharistia, 11). To właśnie kapłani są powołani do tego, by przedłużać tę tajemnicę zbawienia na przestrzeni wieków, aż do chwalebnego powrotu Pana. W Chrystusie eucharystycznym mogą oni kontemplować wzniosły model „dialogu powołaniowego” między wolną inicjatywą Ojca i pełną ufności odpowiedzią Syna. W celebracji eucharystycznej działa Chrystus we własnej Osobie w tych, których wybrał jako swoje sługi. On ich podtrzymuje, aby ich odpowiedź wzrastała w kierunku zaufania i takiej wdzięczności, która uwalnia od wszelkiego lęku, także wtedy, gdy ktoś mocniej doświadcza własnej słabości (por. Rz 8, 26-30), albo gdy powołany spotyka się z zewnętrznym niezrozumieniem, a nawet z prześladowaniem (por. Rz 8, 35-39).

Świadomość tego, że zostaliśmy zbawieni miłością Chrystusa, którą w każdej Mszy Świętej karmią się wierni świeccy, a zwłaszcza kapłani, wzbudza w nich pełne zaufania zawierzenie siebie Chrystusowi, który oddał za nas życie. Kto wierzy w Pana i kto przyjmuje Jego dar, ten zawierza się Mu z wdzięcznością i stara się przylgnąć do Jego planu zbawienia. Kiedy to ma miejsce, wtedy powołany chętnie opuszcza wszystko i włącza się do szkoły Bożego Mistrza. W ten sposób zaczyna się urodzajny dialog między Bogiem a człowiekiem, tajemnicze spotkanie między kochającym Panem a wolnym człowiekiem, który w duchu miłości odpowiada, słysząc w swoim sercu słowa Jezusa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał” (J 15,16).

To przenikanie się inicjatywy Boga i odpowiedzi człowieka jest obecne również – w niezwykły sposób – w powołaniu do życia konsekrowanego. Sobór Watykański II przypomina nam, że „ rady ewangeliczne czystości poświęconej Bogu, ubóstwa i posłuszeństwa, mające swój fundament w słowach i w postawie Pana, i zalecane przez Apostołów, Ojców, doktorów i pasterzy Kościoła, są Boskim darem, który Kościół otrzymał od swego Pana i który z Jego łaską ciągle podtrzymuje” (Lumen gentium, 43).

Także w tym przypadku to Jezus jest ostatecznym wzorem całkowitego przylgnięcia do woli Ojca i na Niego powinna spoglądać każda osoba konsekrowana. Od pierwszych wieków chrześcijaństwa liczni zafascynowani Chrystusem mężczyzn i kobiety opuszczali rodzinę, posiadłości i bogactwa materialne oraz to wszystko, co po ludzku jest cenne, aby wielkodusznie pójść za Chrystusem i aby całkowicie żyć Jego Ewangelią, która stała się dla nich szkołą radykalnej świętości. Również dzisiaj liczne osoby wybierają tę drogę ewangelicznej doskonałości i realizują swoje powołanie poprzez ślubowanie rad ewangelicznych. Świadectwo tych naszych braci i sióstr, w klasztorach życia kontemplacyjnego oraz w instytutach i stowarzyszeniach życia apostolskiego, przypomina Ludowi Bożemu „tę tajemnicę Królestwa Bożego, która dokonuje się już w historii i która oczekuje swego wypełnienia w Niebie” (Vita consecrata,1).

Któż może czuć się godnym przyjęcia posługi kapłańskiej? Któż mógłby podjąć się życia konsekrowanego, licząc jedynie na swoje ludzkie siły? Raz jeszcze warto podkreślić, że odpowiedź człowieka na Boże powołanie, kiedy jesteśmy świadomi tego, że to Bóg ma inicjatywę i że to On prowadzi do końca swój plan zbawienia, nie przyjmuje formy wyrachowanej kalkulacji leniwego sługi, który ze strachu ukrywa w ziemi powierzone mu talenty (por. Mt 25,14-30), lecz wyraża się w ochoczym pójściu za zaproszeniem Pana, jak to uczynił Piotr ufny w słowo Zbawiciela, kiedy nie zawahał się ponownie zarzucić sieci, chociaż całą noc trudził się nadaremnie (por. Łk 5, 5). Respektując autonomię osób powołanych, wolna odpowiedź człowieka wobec Boga staje się współodpowiedzią, czyli odpowiedzią w Chrystusie i z Chrystusem, mocą Jego Świętego Ducha. Taka odpowiedź prowadzi do zjednoczenia z Tym, który czyni nas zdolnymi do tego, by przynieść owoc obfity (por. J 15, 5).

Jakże wymowną odpowiedzią człowieka jest pełne zaufania, wielkoduszności i posłuszeństwa w obliczu inicjatywy Boga “Amen” ze strony Dziewicy z Nazaretu, wypowiedziane na potwierdzenie pokornego i stanowczego przylgnięcia do zamiarów Najwyższego, oznajmionych Jej przez niebieskiego posłańca (por. Łk 1, 38). Pełne posłuszeństwa “tak” pozwoliło Maryi na to, by stała się Matką Boga, Matką naszego Zbawiciela. Po tym swoim pierwszym „fiat” Maryja wiele razy powtarzała to słowo, aż do kulminacyjnego momentu ukrzyżowania Jezusa, kiedy „stała pod krzyżem”, okrutnie współcierpiąc ze swoim niewinnym Synem, jak to opisuje Jan Ewangelista. To właśnie z wysokości krzyża, umierający Jezus dał Ją nam jako Matkę i Jej zawierzył nas jak synów (por. J 19, 26-27). W sposób szczególny zawierzył Jej kapłanów oraz osoby konsekrowane. To właśnie Jej pragnę zawierzyć wszystkich, którzy odkrywają w sobie Boże powołanie do tego, by pójść drogą kapłaństwa lub życia konsekrowanego.

Drodzy Przyjaciele, nie poddajcie się lękowi w obliczu trudności czy wątpliwości! Miejcie zaufanie do Boga i idźcie za Jezusem z wiernością, a staniecie się świadkami radości, która wypływa z bliskiego zjednoczenia ze Zbawicielem. Na podobieństwo Maryi, którą kolejne pokolenia nazywają błogosławioną, gdyż uwierzyła (por. Łk 1, 48), angażujcie się z całą duchową mocą w plan zbawienia, jaki ma Ojciec Niebieski, zachowując w waszych sercach – tak, jak Ona – zdolność zdumiewania się i adorowania Tego, który ma moc czynić „wielkie rzeczy”, gdyż Święte jest imię Jego (por. Łk 1, 49).

Watykan, 20 stycznia 2009

Benedykt XVI

Pokój z Wami!

2009-05-02T17:12:00.000+02:00

Jak tam? dawno nie pisałem, nie było czasu. Wczoraj byłem na Apelu, prowadził go były wikariusz ks. Sebastian, duszpasterz LSO Archidiecezji Częstochowskiej, zgromadził On ministrantów z całej polski, ponieważ odbywały się w Częstochowie IV mistrzostwa polski w piłce halowej. Jak prowadził ten apel przytoczył słowa Ojca św.Benedykta XVI z pielgrzymki ministrantów do Rzymu. Naj bardziej z tego Apelu zapadły mi w myśli słowa: "bądźcie zawsze przyjaciółmi i apostołami Jezusa Chrystusa!"

2009-04-13T00:34:00.000+02:00

Wesołego Alleluja!
Kiedy Wielka Noc nastanie,
Życzę Wam na Zmartwychwstanie
dużo szczęścia i radości,
które niechaj zawsze gości
w dobrym sercu, w jasnej duszy
i niech wszystkie żale zgłuszy!

Czwarta rocznica smierci JPII

2009-04-02T23:12:00.000+02:00

"Po co mi mówisz"

Co mi mówisz górski strumieniu?
W którym miejscu ze mną się spotkasz?
Ze mną, który także przemijam?...

Zatrzymaj się
- to przemijanie ma sens!

Potok się nie zdumiewa,
lecz zdumiewa się człowiek!

Kiedyś temu zdumieniu
nadano imię "Adam".
Zatrzymaj się...
...we mnie jest miejsce spotkania
" z Przedwiecznym Słowem"

Jeśli chcesz znaleźć źródło
musisz iść do góry, pod prąd.
Gdzie jesteś źródło?
Cisza.
Dlaczego milczysz?
Jakże starannie ukryłeś
tajemnicę twego początku.

Pozwól mi wargi umoczyć
w źródlanej wodzie,
odczuć świeżość.

Zostawiam Was z tym wierszem sam na sam:)

pozdrawiam:D
Piotrek

Spotkanie z Joshem McDowell

2009-03-18T19:26:00.000+01:00

Dzisiaj byłem w Zabrzu na spotkaniu z Joshem McDowell, które było pt."NIEWIARYGODNA POGŁOSKA? Czy to możliwe, że powstał z martwych?". Pojechaliśmy z parafii, ksiądz i parę dziewczyn. Zaczęło się to o 10:00, jeszcze chwile przed trwał koncert Magdy Anioł.Pan Josh McDowell to wspaniały człowiek! Opowiadał on o swoim życiu, jakie one było, co przeżył, nie będę teraz pisał jak ono wyglądało, bo bym pisał wam i pisał, bo każdy człowiek musi sam na to przyjechać i zobaczyć i poczuć co on takiego ma nam do przekazania. Chce wam takie naj ważniejsze watki, myśli które uchwyciłem z jego wykładu przytoczyć. "Chrześcijanina nie czyni to ze chodzi do kościoła ale to jaka ma relacje z Bogiem, to tak samo jak pójdziesz do McDonalda, to się nie staniesz Big Mackiem". " Wielu jest takich ludzi ze jak usłyszy dwa słowa Jezus Chrystus to zapadają natychmiast w ową straszliwa chorobę podwójnego myślenia, zachowują się wtedy, jak by mieli dwa umysły, z których jeden się zgubił, a drugi poszedł go szukać". Jeszcze wiele jest takich myśli. Nie da się tego opisać słowami trzeba tam być i to poczuć. Dziękuje księdzu ze mi to zaproponował i ze mogłem tam z nim jechać, Joshowi McDowell za to ze zechciał do tylu ludzi przyjechać i mówić jak Jezus działał i działa w jego sercu, dzięki za książkę ze podarowałeś nam "Więcej niż cieśla" przeczytam ją. Jeszcze raz dzięki wszystkim.

Modlitwa wieczorna

2009-03-17T22:05:00.000+01:00

BOŻE MÓJ I OJCZE!
By tydzień zakończyć, zanim na spoczynek się udam,
staję przed Twoim Obliczem...
Ile dobrego Bóg dla mnie uczynił?
Co ja dziś dobrego uczyniłem?
A co złego?
Dzięki Ci, Ojcze, że o mnie pamiętałeś.
Dziękuję za wszelkie dobro, które dzięki Twej
łasce uczynić mogłem.
Wyznaję jednak, że za mało o Tobie myślałem
i nie całkiem bytem Twej woli posłuszny.
Żałuję tego z całego serca.
Przebacz mi to, miłosierny Ojcze,
ze względu na Syna Twojego,
który za nas umarł na krzyżu.
Zdaję się na Twoją łaskę i przyrzekam
unikać każdego grzechu i okazji do grzechu
oraz Twej woli być zawsze posłusznym.
W Twoje ręce oddaję moje ciało i moją duszę.
Tobie też polecam moich rodziców,
rodzeństwo, krewnych, znajomych.
Odpłać w Twej dobroci tym, którzy mi dobrze czynili,
Oświecić błądzących, pociesz strapionych,
wzmocnij kuszonych, podźwignij chorych,
grzeszników sprowadź na drogę pokuty
a umierającym daj szczęśliwą śmierć.
Ojcze Niebieski! spraw, by wszyscy ludzie
znaleźli u Ciebie mieszkanie
przez Chrystusa naszego Pana. Amen.

ŁASKAWY I MIŁOSIERNY OJCZE,
zdrożny, ubogi do Ciebie przychodzę.
W dobroci swej niezmierzonej
przez cały dzień nade mną czuwałeś.
Ominęły mnie nieszczęścia,
nie zaznałem cierpienia, ni biedy,
boś Ty mnie prowadził, jak dziecko za rękę.
Nieustannie odczuwałem Twe błogosławieństwo.
Na krok mnie nie odstępowałeś, łaskawie mną kierując.
Z radością więc przed Tobą w modlitewnej postawie staję,
by z serca dzięki składać mojemu Obrońcy.
Chcę Cię wielbić tu i w niebie.
Za niezmierzoną dobroć Twoją przyjm korne dziękczynienie.
Boże, Światłości moja, nie opuszczaj mnie,
lecz strzeż ciało i duszę moją, gdy z pokorą się Tobie polecam.
W Twoje Imię, Panie, kończę ten dzień.
Bądź przy mnie w ciemnościach nocy i zaprowadź do życia wiecznego. Amen.

Czesc!

2009-03-08T23:17:00.000+01:00

Co tam słychać?
Dziś jest 8 marca, Dzień Kobiet, wszystkiego dobrego dziewczyny!!!
Właśnie jestem już po rekolekcja wielkopostnych dla młodzieży,bardzo podobały mi się te rekolekcje, dowiedziałem się wielu rzeczy o których nie wiedziałem i nie miałem pojęcia że mogą być grzechem, bądź nie.
Dziękuje ojcu rekolekcjoniście za głoszone słowo, choć było długie, ale zawierało dużo informacji.
Jutro do sql na 11:00, sprawdzian z technologi, w tym tygodniu mam bardzo dużo sprawdzianów a za wiele nie umiem... muszę się wziąć!!!

pozdrawiam:D

Piotrek

Pax et Bonum!

2009-03-04T00:40:00.001+01:00

Chciał bym się z Wami podzielić, tym jak było w Chorzowie, od 27.02(piątek) do 01.03(niedziela) na FDS(Franciszkańskie Dni Skupienia) pt: "San Damiano". Piątek zajechaliśmy tam z Klaudią na 17 z groszami, o 18:00 był start zapoznanie się ze sobą i konferencja na temat MB Gietrzwałdzkiej, później Droga krzyżowa. Punktem kulminacyjnym była adoracja połączona ze spowiedzią, bardzo podobała mi się ta adoracja, ponieważ przed Najświętszym Sakramentem był postawiony krzak i zastawiał on monstrancje, miał on przedstawiać nasze grzechy które blokują nam drogę do Chrystusa i którą mamy oczyszczać poprzez wycinanie(czyli spowiedź), które robiliśmy podchodząc i odcinać po kawałku gałązek, które kładliśmy na materiale, przedstawiało ono drogę naszego życia. Poczułem wtedy jak Chrystus gładzi moje grzechy. Sobota był to bardzo intensywny dzień. Były konferencje, spotkania, modlitwa(brewiarzowa), Msza Święta. Świadectwem powołań Br.Remigiusza i s.Emi, bardzo mnie dotknęło świadectwo Br. Remigiusza które było bardzo bogate i interesujące(wtajemniczeni wiedzą o co chodzi). Było tez wesoło w tym dniu poprzez to ze był pogodny wieczorek. Niedziela była dniem kończącym już FDS. Ten dzień był czasem na podsumowanie całości. W tym dniu również odbyła się konferencja prowadzona przez Br.Masseo, opowiadał on o swojej pielgrzymce nie typowej do Gietrzwałdu MB Gietrzwałdzkiej, później do Wilna do MB Ostrobramskiej, która obywała się na tzw. „stopa”. Była to pielgrzymka pełnego zaufania Matce Bożej oraz Chrystusowi.

Były to kolejne dla mnie wspaniałe chwile spędzone tam, znowu mogłem poczuć Chrystusa który wyciąga do mnie dłoń mówiąc: „Pójdź za mną”. Znów mogłem poczuć ten tzw.

„ Franciszkański humor”. Gdyby nie pewne osoby to bym nie mógł tego poczuć, dziękuje Br.Benignemu, O.Sergiuszowi, O.Medardowi, Br.dk.Idziemu, Br.Bernardowi, Br.Masseo, Br.Herbertowi, Br.Magnusowi, Br.Karolowi, Br.Euzebiuszowi, Br.Remigiuszowi i oczywiście wszystkim uczestnikom.

Jeśli Pan Bóg pozwoli to na kolejne spotkania będę przyjeżdżał.

Za wszystko chwała Panu!

Piotrek:D

Pokój i Dobro!

2009-02-27T13:48:00.000+01:00

Co tam słychać u Was?
Dzisiaj jadę do Chorzowa na Dni Skupienia do franków, fajnie już się nie mogę doczekać!!!
Będę w niedziele, napisze jak było:D

Do zobaczenia!

Piotrek!

2009-02-20T23:50:00.000+01:00

Cześć! dawno nie pisałem...nie było czasu, ten tydzień był dla mnie bardzo intensywny, szkoła ,nauka, spotkania ze znajomymi. Ciesze się bo nie zmarnowałem czasu, bo cały czas coś robiłem, a marnowanie czasu to grzech.
W niedziele przychodzą do mnie znajomi, fajnie imprezka!
Od 27.02-01.03 jadę do Chorzowa do franciszkanów, fajnie na pewno będzie, jadę z koleżanką Klaudia. Jóź się nie mogę doczekać.
Bardzo mnie się podoba ten obrazek:)
Piotrek:D

2009-02-12T21:02:00.000+01:00

Cześć Wam! We wtorek na w-f jak grałem w piłkę ręczna wybiłem sobie dwa palce u prawej reki;(.Dziś parafialny dzień skupienia czyli adoracja od 9 do 21 byłem na msze na 18 i później chwile adoracji, ta adoracja była krótka ale zrozumiałem ze w milczeniu Bóg mówi naj więcej. Dzisiaj przeglądałem strony internetowe i natrafiłem na strony związane z aborcja i chce się z wami podzielić jednym z wierszy. Zapraszam tez do odwiedzenia strony.
http://www.syskanok.zafriko.pl/kat/metody_usuwania_dzie

Mamusiu!

Główka
Jak okruch
A na niej delikatne rysy oczu
Usteczka malutkie
Kreską narysowane...

Ledwo oczka widzą
Półmrok tylko

Rączki, które nigdy nie zaklaszczą
Małe nóżki...
Co nigdy nie będą biegać.

Nigdy nie powie:
Mama

Musi umrzeć...
Metalowa różdżka
Odbiera życie
Targa na kawałeczki drobne

Choć chce żyć
To umrzeć musi

Bo będzie przeszkodą
Według Mamusi...

Czesc!

2009-02-09T22:33:00.000+01:00

Dzisiaj pierwszy dzień w szkole, dobrze!
Byłem na Apelu Jasnogórskim, mam blisko, często chodzę, ale to nie o to chodzi!
Chodzi o to ze w czasie drogi na Apel przychodziły mi rożne sprawy na myśl, np. ze nie jestem taki jaki powinienem być, ze mam wiele wad. W czasie Apelu prosiłem Matkę Boża o to żeby dała mi wiele łask żebym umiał to zmienić. Zaplanowałem sobie "przemianę" ale ta przemiana nie nastanie jeśli nie będę prosił Boga o tą łaskę.
Proszę Was o modlitwę!
pozdrawiam:D
Piotrek

Pax!

2009-02-08T22:14:00.001+01:00

Koniec ferii! Juro już szkoła, koniec już wolnego. Ciesze się ze mogę pisać tego bloga. Teraz słuchałem piosenki religijnej, bardzo mnie dotknęła, chciał bym się z Wami nią podzielić:

Panie wielbię Cię
i chcę z dnia na dzień
bliżej Ciebie być
z tobą zawsze żyć 
Panie wielbię Cię

2009-02-07T17:25:00.000+01:00

Wczoraj wróciłem z Chorzowa. Byłem tam na dniach rozeznania powołania u franciszkanów.
Byłem tam pierwszy raz a czułem się jak bym był tam od zawsze. Trwały one od 02.02(poniedziałek) do 06.02(piątek). Plan był bardzo bogaty, nie było czasu ze by się załatwić, a to dobrze bo było wszystkiego dużo. Naj bardziej podobały mi się adoracje, czułem się jak bym w objęciach Chrystusa, moglem Mu powiedzieć co mnie dręczy, co czuje a On mnie wysłuchał i uleczył. Także podobały mi się tajemnice dnia czyli powołanie zakonne, kapłańskie, małżeńskie czy samotne. W każdym dniu rozeznawane było inne poprzez gości którzy byli zapraszani, były to świadectwa życia małżeńskiego, kapłańskiego, braterskiego, jak każde z nich wygląda. Było to dla mnie bardzo poruszające i przepowiadające.
Był to wspaniały czas!
Dziękuje o. Sergiuszowi i br. Benignemu ze zechcieli mnie przyjąć i przybliżyć mi to Centrum Młodzieżowo-Powołaniowe "Trzej Towarzysze". Na ile mi pozwoli Pan Bóg, na tyle będę dowiedział to Centrum.
Za wszystko "Chwała Panu!"

Pokój i Dobro!

2009-02-07T16:55:00.000+01:00

To jest mój nowy blog! chciał bym się z wami dzielić moją droga którą krocze na tym świecie. Pragnę tez mówić wam o św.Franciszku który działa w moim życiu.
Z góry przepraszam za błędy i mam nadzieję ze wam się on spodoba!
pozdrawiam :)
Piotrek